1156 ' DICOTYL. seu EXOGENJE. STILLINCIA, 
Fructus capsularis ; columella centralis rudimentaria, ejus loci recepta- 
culum in carpidiophorum 3-cornutum horizontaliter evolutum. Semina 
caruneulata, albuminosa ; chalaza basi sita. Albumen basi truncata fixum. 
Embryo verticalis; cotyledones late, radiculam bene zquaütes. — Fru- 
lices v. suffrutices Americze utriusque, insularum austro-orientalium 
Afriee, unus in insulis Oceani Pacifici, cregcentes. Folia bistipulata, 
alterna v. rarius opposita, penninervia, margine glanduloso-denticulata 
et insuper szpius margine glandulas parvas patelliformes gerentia. 
Flores monoici, spicati v. spicato-racemosi. Spiez terminales v. late- 
rales, basi flores 1-3 femineos gerentes, caeterum mascule. Bractec 
biglandulosz, feemineze 1-florz, masculz seepius 2-3-flore. Calyx masc. 
2-3-fidus aut tripartitus, feemineus 3-partitus, utriusque sexus intus 
eglandulosus. Stamina tot quot laciniz calycis, cum laciniis alternantia ; 
filamenta v. omnino v. ex parte libera. Anthere extrorsum aperientes. 
Ovarium 3-loculare, sepe 3-v. superne 6-carinatum. Styli 3, simplices, 
inferne in columnam connati. Capsule 3-cocca v. abortu dicoccz. Car- 
pophorum jam in ovario quadam tumiditate articulari ad basin ovarii 
Sita recognoscendum. Semina ruguloso-aspera v. levia. Cotyledones 
basi cordatz. — Cl. Baillon multa hujus subtribus genera sub nomine 
Stillingia coacervavit, sed genera hac characteribus jam supra in con- 
spectu diagnostico Hippomanearum synoptice expositis bene generice 
differunt, et nomen Stillingia ceterum pro genere ocollectivo Bailloniano 
anteponi haud potuisset, quum junius sit quam Excecaria et Sapium. — 
Doctiss. Baillon dein (Rec. d'obs. bot. vol. 5. p. 340), de Sapio et Stil- 
lingia sermonem faciens, omnino erravit, Sapium lineatum enim (a me 
olim absque cognitione fructuum ad Sapium relatum), de quo deducit 
conclusionem, minime Sapii, sed genuina est Stillingiz species, ute 
speciminibus hb. Mus. paris. patet. — Stillingia Garden. a Sapio (nunc 
Exczaecarize sectione), generice optime differt. 
Sect. I. EusriLLINGIA Müll. Arg. in Linnaa vol. 32.|p. 87. —— Stillingie 
sect. Eustilingia Klotzsch in Erichs. Archiv 1841. p. 187 pr. p. — 
GenusStillingia Garden. ap. Linn. l. c. — Sapii sp. Lam., Kunth. 
Calyx maso. bifidus. Stamina normaliter 2 (casu 3). — Spice terminales. 
Rhachis inflorescentiarum undique florigera, validiuscula. Glandule bractearum 
crasse. Calyx feem. ut in mare sed profundius divisus et trimerus, masculi lobi 
lati, primum late imbricatim se tegentes, Ovarium 2-3-loculare, leve. Semina 
valide carunculata. 
S 1. Costz secundariz angulo amplo, fere recto, insidentes, vulgo 
dense approximate. — Species orbis antiqui. 
1. S. PACIFICA, costis secundariis dense approximatis, glandulis bractearum 
demum pluries longioribus quam latis quasi longitrorsum adnatis semicy- 
lindricis, floribus sessilibus. ^ In insula fidjiana Ovala Oceani Pacifici (Unit. 
Stat. explor. exped. Capt. Wilkes!). Petioli ] 1-22 cm. longi, apice supra ob- 
solete biglandulosi. Limbus foliorum 12-20 cm. longus, 3-54 cm. latus, obo- 
vato-lanceolatus, obtusiusculus, basi cuneato-angustatus, densissime penni- 
nervius, firme membranaceus. Spica terminales, solitariz, simplices, elongata. 
Bractez latissime ovate, subobtuse, rigidule, multiflore Glandula& bractea- 
rum superficie stictiformi-v. suburceolari-inzequales. Calyces masc. bi-v. etiam 
hinc inde trilobi. Stamina 2. Capsule 7 mm. longz, leves, subpallide. Se- 
mina 5 mm. longa, 4 mm. lata, late ovoidea, utrinque obtusa, firme carun- 
culata , substriolato- variegata. —  Specimina tantum incompleta visa, 
primo intuitu vix a S. lineata recognoscenda, przsertim quoad formam et co- 
lorem et nervationem foliorum simillima S. lineate y lanceolate aut inter 
