1202 DICOTYL. seu EXOGENZE. EXCACARIA. 
arilata, nunc ab epidermide arcte inclusa. Testa levis aut tuberculato- 
3spera.—Genus hoc a Sebastiania non differt nisi seminibus ecarunculatis, 
— Clar. Baillon genus Sapium (nunc cum Exccocaria unitum) a Stillingia 
non diversum declaravit (Rec. d'obs. bot. vol. 5. p. 340), 8ed argumenti 
basis omnino falsa est et conclusio delenda. Sapium lineatum enim, 
quod in Linnza, vol. 32. p. 115, absque cognitione fructus sub Sapio 
enumeravi, e speciminibus fructigeris, qualia dein etiam in hb. Mus. 
paris. vidi, vera est Stillingize nec Sapii species. 
Sect. I. SaPruM. — Genus Sapium Jacq. Hist. stirp. sel. amer. p. 249. 
t. 158 ; Lam. Illustr. t. 799; Adr. Juss. Tent. Euphorb. p. h9. t. 15. 
— Sapiopsis Müll. 4rg. in Linnza, vol. 32. p. 84. — Stillingis sect. 
Sapium Klotzsch in Erichs. Archiv 1841. p. 187; Bail. Etud. gén. 
Euphorb. p. 513. — Stillingi:& sect. Sapiopsis Baill. Etud. gén. 
Euphorb. p. 512, et Rec. d'obs. bot. vol. 5. p. 329. — Sapii sect. 
Eusapium Müll. Arg. in Linnza, vol. 32. p. 115. — Hippomanes sp. 
Aubl., Swartz. 
Calyx masc. 2-fidus; lacini, late. Capsule sicce. Semina spurie arillata. — 
Inflorescentic: terminales, spiciformes; bracteze masc. semper pluriflore. Testa 
seminum fere semper tuberculato-aspera. — Species omnes americane. — 
Sapiopsin a cl. Baill. Etud. gén. Euphorb., p. 512, pro sectione Stillingiae pro- 
positam ex characteribus ab auct. infeliciter observatis, nunc omnibus Euhip- 
pomaneis contrariis, in Linnsea v. 32. p. 84, summa fiducia, pro genere 
distincto habui, sed situs staminum ipsissimi speciminis originalis in hb. Mus. 
paris. servati dein a me ipso analysi subjecti nullomodo a Sapio differt. Lobi 
enim verticilli interioris calycis, quibus stamina opposita indicata erant, non 
existunt, nec anthotaxice hic existere possunt, sed tubus calycis lobis paulo 
crassior est et in sinubus Ioborum facile oblique lacerando-rumpit, unde primo 
intuitu sinus tum in lobulum parvum cum lobis genuinis alternantem et 
staminibus oppositum mutati apparent. — Lobos hos spurios dein inconstantes 
ipse declaravit cl. Baill. (Rec. d'obs. bot. vol. 5. p. 338). 
S 1. Petiolus apice, aut. limbus foliorum ma basi, biglandulosus 
(petioli in. E. biglandulosa x stenophylla ez parte eglandulosi). 
1* Coste secundari: angulo latissime aperto, fere recto, costis primariis insertz, 
sepe alternatim inzquales, minores tum majoribus subparallele iisque fere 
equilongs. Spatium inter costas secundarias latitudinem coste primarie 
tantum 15-24-plo zquans. 
E. sUBEROSA, glandulis stipellaribus cylindricis elongatis, fructibus confertis 
magnis depresso-globosis tri-tetracoccis ambitu subteretibus superficie grosse 
sed breviter et obtuse suberoso-tuberculato-elevatis. 5 in insulis Barbados 
(Rob. Schomb. n. 8! in hb. berol.). Sapium suberosum Müll. Arg. in Linn, 
vol. 34. p. 217. Ramuli validi. Petioli 12-15 mm. longi. Limbus foliorum ut in 
E. Lauroceraso, sed rigidior, szepissime cum ramulis junioribus nonnihil sub- 
monstrose suberoso-bullatus, oblongo-ellipticus, glanduloso-crenulatus. Cost 
secundariz& valde numerose, fere dd odes Capsule in spica congeste, 
aperientes 12 mm. latte, tantum 8 mm. longs, pallide, glabre, peculia- 
riter subbullato-verrucose. Semina aspera. — A reliquis hujus sectionis differt 
magnitudine et forma capsularum. Flores utriusque sexus hucusque ignoti. 
(v. s.) 
E. LAUROCERASUS, peliolis sub apice minute biglandulosis, glandulis 
bractearum disciformibus planis, bracteis late ovatis lacero-ciliolatis foemineis 
calycem subtegentibus, calycis fom. laciniis ovatis acutiusculis, capsulis 
mediocribus tridymis ldevibus, seminibus obtuse tuberculato-asperis. 
«, genuina, foliis ellipticis utrinque obtusis non v. vix perspicue pellucido- 
punctalis. 5 v. 4 In horto parisiensi colebatur (hb. berol.!);in Portorico 
