BEGONIACEAZE (^vcron Arn. DC.. 26 
septicidá, fissuris dorso alarum, aut (sepius) rimis juxta alas. Se- 
mina minima, raro funiculo donata, obovata, ellipsoidea vel sub- 
cylindrica ; testá reticulato-foveolatá, crustaceá, basin usque non 
extensá ; endoplevrá carnosulá, extra micropylem in strophiolam 
quamdam angustam extensá stipitem simulante. Albumen nullum 
aut vix ullum (conf. ad IK. Muller in Bot. Zeit. 1847, p. 738, t. 7, 
f. 38-45, et Klotzsch1. c. p. 8). Embryo ellipsoideus vel obovatus, 
ad hilum obtusissimus, alterá extremitate brevissime in cotyledo- 
nes duas bilobatus. — Herb vel scepius suffrutices, nunc frutices 
autarbusculi, in terris calidioribus, preesertim sylvestribus humidis 
sparse, in Americá intertropicali, presertim Brasilià et Mexico 
atque Asiá meridionali frequentiores, in Africá rariores, in Novà 
Hollandiá adhuc ignote ; specie quacumque geographice arcte 
circumseriptá; succo aquoso acidulo scepius farctee ; fasciculis va- 
sorum nonnunquam intra medullam flexis (conf. ad Armin, de 
caulib. Begon. 8v, Berlin 1858, et Hildebr. anatom. Unters. 
Stamm. Begon. in- 4», Berlin 1859); foliis secus lineas sequi- 
distantes vel hine approximatas distichis vel rarissime subverti- 
cillatis (Begonia verticillata Hook.), stipulatis, petiolatis, penni- 
palmi- aut peltinerviis, ineequilateralibus, plerumque denticulatis, 
dentibus sepe setiferis, nunc varie lobatis, imo plurifidis aut 
partitis, nunquam compositis, intra stipulas in vernatione plicatss, 
pilis (quando adsunt) simplicibus, raro stellatis, in Made supe- 
riore sparsis, in inferiore przesertim ad nervos sitis ; stipulis liberis, 
is caducis; pedunculis axillaribus , in cymas plerumque bi- 
exuales, plus minus decompositas divisis; bracteis stipularibus 
(Alph. DC. m Ann. sc. nat. ser. 4, v. 11, p. 101), oppositis, 
sstivatione imbricatá ; floribus masculis prioribus, in axillis di- 
chotomice inferioribus femineis ; e divisione ulteriore, singulo basi 
frequenter bibracteolato ; lobis et scepe ovario cymáque totà colo- 
ratis, roseis aut albis, rarius rubris aut flavis. 
Adhuc in variis speciebus observanda : 1? distributio stomatorum, 
verisimiliter in diversis generibus et sectionibus diversa ; 2» nervi 
reticulati in testá seminum, verisim. in speciebus aut sectionibus 
constantes ; 9^ situs loborum floris, quando numerosi. 
Ordo naturalissimus, affinitate controversà. Adansonius pri- 
mus, non sine ingenio, inter genera Turnera, Reaumuria et Hy- 
drangea, prope Saxifragas et Cactaceas posuit ; Linna vus Polygo- 
naceis aliisque diversis plantis adjunxit; Scopoli (anno 1777], 
Euphorbiaceis ; A. L. de Jussieu, Brown et Bartling de affinita- 
tibus tacuerunt ; Trattinick, qui primus (1802) nomen distinctum 
ordini tribuit, Linnsi sententiam sequutus est; DeCandolle (Théor., 
élem. ed. 2, p. 247) inter Chenopodiaceas et Polygonaceas enume- 
ravit; D. Don (Fl. nepal., p. 222) non immerito post Melasto- 
