268 DICOTYL. szu EXOGENAJE. 
maceas et Onagrarieas ; Agardh eodem anno 1825 (Class. plant. 
p, 9), prope Piperaceas (Saurureas verisim. in mente revocans), 
atque modo Socopolii, juxta Euphorbiaceas traxit, ubi Meissner 
collocandum affirmat (Gen. plant. vasc., comm. p. 248); Rei- 
chenbach (Consp. p. 162), anno 1828, cum Polygonaceis asso- 
ciavit; Dumortier (Anal. fam. p. 14), anno 1829, inter Datis- 
caceas et Aristolochiaceas dixit ; Lindley (Nat. syst. p. 170), anno 
1830, inter Polygonaceas et Nyctagineas; v. Martius (Consp. 
p. 32), anno 1835, cohortem propriam ait inter Goodenovieas et 
Campanulaceas, Papayaceas Cucurbitaceasque mediam ; Lindiey 
(Nat. Syst. ed. 136, p. 56) classem juxta Ficoideas et Onagra- 
rieas ; Endlicher (Gen. p. 941), Lindley nuper (Veget. Kingd. ed. 
let 2), et Brongniart (Enum. class. 58) arcte Cucurbitaceas et 
Begoniaceas sub nomine communi classis conjungunt, quas Adr. 
de Jussieu (Taxon. p. 53, ann. 1848) non sine intervallo juxta- 
posuit; Klotzsch (Begon. Gatt. und. Art. p. 10) affinitatem incer- 
tam fatetur; tandem Agardh filius (Theor. syst. p. 93 et 396) 
nuperrime Begoniaceas in proximitate Melastomacearum Sauru- 
reas evolutas vocat. Ego seriem Prodromi invito de Monochla- 
mydeis sequutus, Begoniaceisque antea in Calycifloris, cum aliis 
polypetalis ovario infero omissis, nunc prope Euphorbiaceas enu- 
merare debui, sed omnibus perpensis classem (sensu Endlicheri) 
distinctam constituerim, affinem classi Cucurbitacearum, et propius 
classi Onagrariearum aliarumque, Hydrangeis Saxifragacearum 
flore et seminibus proximam atque Datiscaceis. 
Non facile in genera dividendus ordo, nisi mutato sensu verbi 
generis, quod apud omnes populos, imo ante originem scientiz, 
formas generales (habitum) et naturam propriam floris fructusve 
(characteres) primo adspectu distinctas significat. Consociationes 
specierum adsunt numero circiter LX, naturales, sed habitu spe 
in pluribus simili, characteribus nunc pauci momenti, nunc pa- 
rum constantes vel transitus prebentes; habitu sepe communi ubi 
characteres diversi, diverso ubi characteres similes. Hasce pro 
majore parte detexit cl. Klotzsch et genera vocavit, quas causis 
supra dictis et in Ann. sc. nat. ser. d, v. 11, p. 105 evolutis, 
tanquam sectiones, id est subgenera, potius admisi, generibus 
3 tantum e placentatione et dehiscentià capsule propositis , 
nempe : 
1* Placente in angulis loculorum. 
A. Capsula dorso loculorum secus angulos vel alas longitudinaliter 
dehiscens... .... ...... .... . IL GASPARYA. 
B. Capsula secus faciemloculorum prope alas dehiscens. IT. BEGONIA. 
2* Placenta parietales vel semiparietales. . . . . IIT. MEZIEREA. 
