434 DICOTYL. seu EXOGEN/ZE. — AnzsTOLOCHIA. 
Willd. spec. pl. IV, pars 1, p. 459. A. Serpentaria Barton, Medic. bot. 
II, 1. 28. Hayne, Arzneig. IX, n. 21. Endodeca Bartonii Klotzsch, in Mo- 
natsbericht, 1859, p. 601. A. officinalis Nees ab Esenb. Pl. offic. t. 144. 
Aristolochia Viol fruticoss foliis virginiana Pluk. Phytogr. t. 15, fig. 2. 
Folia 0m,075-0-,09 longa, 0m-,032-07,04 lata, cum petiolo 0m,01-0-»,015 
longo. (v. s. in herb. berol., vindob.) 
y, laxa, caule plerumque simplici rarius ramoso-subdivaricato, in parte inferà 
non longe denudato sed longius solito laxe folioso, internodiis sub:zequalibus; 
folis minusculis, patulis, oblongo-hastatis, acuminatis, basi excisis sinu 
parum vel minime profundo; pedunculis apice pubescentibus, seepe brevi- 
bus, unifloris rarius bifloris. — In herb. ccs. petropolitano exstant plura 
hujusce varietatis specimina, absque ullà indicatione loci natalis. Planta 
habitu, ob caulem plerumque elatum (usque ad 07,45 altum), longe laxeque 
foliosum, et ob folia minuscula, certe conspicua, sed in nonnullis specimi- 
nibus ad formas precedentes et ad sequentem evidenter vergens. Folia 
07,035-07,05 longa, 0-,01-0-,014 lata, cum petiolo 07,005-07-,008 longo. 
(v. s. in herb. petrop.) 
3, hastata, caule in parte superà dense folioso, in inferà longe denudato , foliis 
oblongo- vel lanceolato-hastatis, acuminatis. In Americzae borealis Arkansas 
(G. Engelmann); in montibus Carolin: (Nutt., Elliott). À. sagittata Muhlenb. 
Catal. A. hastata Nutt. Gen. II, p. 200; Elliott, Fl. s. Carol. et Georg. II, 
p. 912. A. polyrrhizos Spreng. syst. IV, pars 2, p. 310. Endodeca polyrrhi- 
Zos Klotzseh, in Monatsbericht, 1859, p. 601.— Pluk. Almag. p. 505; Phytogr. 
t. 18, fig. 4. Folia 0^,07-07,08]1onga, 0-,01-07-,015 in limbo lata. (Unicum 
vidi specimen, absque flore, in h. regio berol.) 
Os. — Attento examini subjiciens complura specimina harumce varietatum nul- 
lum agnovi characterem qui in earum quàlibet immutatus semper remaneret; eas 
contra vidi, sensim mutalis formis, alia in aliam transeuntes. Ideo non potui non 
in unam coadunare speciem, et, Willdenowium :mulatus, tanquam meras varie- 
tates habere plantas «, D, 8 quas pro totidem speciebus habuit doctiss. Klotzsch. 
Vel in herbario regio berolinensi, in quo asservantur typi ab hoc claro botanico 
descripti, cum schedulis ejus proprià manu scriptis, visu facile est Endodec:e Bar- 
tonii Kl. quaedam specimina ab E. Serpentarià, aliudque ab E. polyrrhizo, ob caulis, 
foliorum, bractearum, peduncularum, ete., variationes, vix ac ne vix distinguenda 
se priebere. Cseterum jampridem Nuttall, Aristolochiam polyrrhizon sub nomine 
A. hastata describens (loc. cit.), quze forma certe omnium distinctissima primo in- 
tuitu videtur, de legitimitate hujus separationis dubium moverat scribens forte 
species distincta. 
2. A. RETICULATA (Nutt. in Trans. Amer. phil. 8oc. nov. ser. V, p. 1692), rhizo- 
mate horizontali vel ascendente, brevi, infimum internodium plurium caulium 
delapsorum gerente, usque ad basim caulis annotini radicibus longis et nume- 
rosissimis crassiusculis undique precipue vero inferne onusto; caule erecto, 
firmo, plerumque ab ipsà basi ramoso ramis arrectis, inter se :equalibus, inferne 
denudato, nonnunquam ad mnodos genieulato-flexuoso, sulcato, breve hirto; 
folis coriaceis, ratione statura? plant:: magnis, ovato-cordatis, abrupte sub- 
acuminatis vel obtusiusculis, basi excisis sinu profundo angustissimo separante 
auriculas magnas rolundalas convergentes et propter petioli hirti brevitatem 
caulem ampleclentes, supra pilis brevibus rigidis sparsim hirtulis, subtus pilis 
inulto crebrioribus longioribusque secus nervos hirtis et nervorum venarumque 
prominentium reticuloinsiguiter notatis; pedunculis in inferà denudatàque caulis 
parie e cicatricibus foliorum delapsorum singulatim geminatimve orientibus, 
hirtulis, cymoso-racemulosis, plurifloris, 5-8 braeteas minutas cordatas acutas 
oppositifloras gerentibus; ovario obovato hirto ; calyce recto, brevi, super ova- 
rium tumente in utrieulum ovoideum, et ultra ampliato in speciem vasculi coni- 
pressi, oro transvorso bilabiato ; seminibus paucis, griseis, subeordatis, cymbi- 
Tormibus, facie infer convexà granulatis, superà concavà marginibusque inflexis 
fere ocelusà raphem crassam prominentem utrinque alatam gerentibus. 24 In 
Louisianà, Virginià, Arkansas (A. Gray, G. Engelm.). — R. Eglesfield Griffith, 
Medie. bot. l, p. 531; Engelm. et. À. Gray, Plant. Lindheim. in Bost. Journ. V, 
p. 260, n. 299. Siphisia (Brachycalyx) retieulata Klotzsch, in Monatsbericht, 1859, 
p. 604. Species distinelissima, radicum viribus precedenti simillima, ideoque 
