AnisrotocgiA. ARISTOLOCHIACE/E (avcr. DUCHARTRE). 439 
139. A. KgwPrzRr (Willd. spec. plant. IV, pars 1, p. 152), caule fruticoso, volu- 
bili, alte scandeute, ramoso ramis teretibus, ramulis dense albido-villosis, adul- 
tioribus glabrescentibus ; foliis in eodem ramo variiformibus, nune ovato-cordatis 
obscure hastatis, nunc oblongo-hastatis, nune tandem hastato-trilobis lobo medio 
lanceolato, apice acutis, haud raro obtusiusculis obtusisve, basi excisis sinu ro- 
tundato lateque aperto auriculas plerumque amplas rotundatas separante, supra 
Sparsim pilosulis et sub lente puncetulatis, subtus canescenti-hirtis, pedatim 
5-nerviis, petiolo anguste canaliculato pubescente; gemmis hirsutis 2-3-seria- 
tis in eàdem axillà; pedunculis unifloris, pubescentibus, striatis, apice refracto- 
incurvis, in ramis hornotinis e cicatricibus foliorum delapsorum orientibus ita ut 
plerumque ramulus annotinus inter 2 peduneulos assurgat, unibracteatis bracteà 
parvà, oblongà, extus hirsutà intus glabrà, axi dorso applicatà, nunc basilari, 
nunc altius insertà; ovario elongato-obeonico, tomentoso ; calyce extus breviler 
lomentoso, basi tumente in utriculum oblongum, arcuatum, sub apice refractum, 
ultra produeto in tubum basi constrictum et inde infundibulato-ampliatum, apice 
1ncurvum ore marginato, tandem expanso in limbum periphericum ovatum bila- 
biatum labio superiore minore emarginato-bilobo, inferiore longiore ovato. 5 V 
In Japonià ubi San Sakso vernacule nuncupatur. Kiempfer, ameenit., p. 884. 
Banks, leon.:sel. Ksempf. tab. 49. A. K:empferi Willd. l. c.; Sieb. et Zuccar. 
in Abhandl. d. bayer. Akad. d. Wissens. IV, pars 1, p. 197. Flores extus lutes- 
centes, intus atro-purpurei, in tubo lutescentes et pilis brevibus brunneis obsiti. 
Folia ovato-hastata 0m,08-07,09 longa, 07,07 inter auriculas lata, pars infera 
hastata (S. auricule) dimidiam longitudinem et ultra pervadente ; hastato-tri- 
loba ejusdem circiter longitudinis cet latitudinis inter auriculas, sed lobo 
medio s. parte medià limbi tantum 07,02 lata; petiolus 0m,035-07,0/; longus. 
Peduneulus 07»,02 longus, limbus 07,03 longus ex icone K:empferianà.(v. v. 
cult. in horto Mus. par., anno 1854, s. c. in herb. berol., s. sp. in herb. petrop.) 
1h. À. LINEATA (Dctre, in Rev. hortic. ser. 4, III, 1854, p. 284, tab. 15). — Planta 
nota tantum icone ab ignoto pictore japonense adumbrata quie in locupletissimà 
bibliothecà Lessertianà asservatur, n. 146 signata, in quàdam collectione iconum 
plantarum in Japonià vigentium mirà cum accuratione depictarum. Species 
À, K:empferi valde affinis sed ab cà, me judice, distincta, si huic iconi fides adhi- 
benda est : 19 foliis hastato-trilobis, cum lobo medio subspathulato inferne an- 
gusiato obtusissirno, lobisque lateralibus irregulariter ovatis sinu. angusto et 
profundo sejunctis, inferne dilatatis ; 29 pedunculo breviore, ebracteato; 39 flore 
pallide lutescente, variegato lineis brunneis in tubo longitudinalibus, in limbo 
radiantibus ramosis creberrimis, cujusque faux pallida intus brunneo punctata 
cernitur; 4? calycis tubo ampliore, ore immarginato, et limbo plano-demisso, 
irregulari, obscure bilabiato, labio utroque obtusissimo emarginato, inferiore 
quam superius subtriplo longiore. Planta omnino glabra videtur. (v. ic.) 
Divisio rt. Columna stylina apice 6-loba, rarissime 5-loba; anthere 
eequidistantes, singulatim singulis columnz lobis oppositae. 
Sect. 1v. GYMNOLOoBUS Dctre, Tentam. in Ann. sc. nat. ser. 4, II, p. 30. 
Lobi columna stylin:e exappendiculati, id est, processibus transversis destituti. 
Linezx stigmatose longitudinales marginantes suleum medium v. depressionem 
faciei extern:e loborum columnie, inferne sub ejus sinubus confluentes. — Species 
americanze. 
OBs. — Anno 1854 Aristolochias in sectiones dividere tentavi (l. pluries jam o.) 
secundum varias columnze sexualis formas et partitiones. Anno 1859, b. Klotzsch, 
mei Tentaminis, 5 tamen abbine annis antea publici juris facti, nescio quo pacto 
inscius, divisit ipse generice hasce plantas secundum characteres e floris organis 
desumptos. Mirum quod divisio ab hoc inclyto botanico ellineta, paucissimis excep- 
tis nominibusque mutatis, mere simillima sit. Nonne hàc de similitudine inferre 
liceret sectiones prius a me propositas natur:e consentaneas esse, presertim cum a 
specierum distributione geographicà non discrepent? Ideo huicce divisioni hic fidus 
h:ereo, sed nune ut antea tanquam meras sectiones s. subgenera habens Aristolo- 
chiarum catervas quibus doctissimus auctor berolinensis generieam dignitatem 
conferre maluit. 
