AnisroLocaia. ARISTOLOCHIACEJE (aucr. DUCHARTRE). 475 
aperto auriculas sublongas obtusas divergentes separante, pedatim 5-7-nerviis, 
longe petiolatis; pseudostipulis axillaribus, sessilibus, orbiculari-reniformibus ; 
floribus majusculis, axillaribus, solitariis, longe vel longissime pedunculatis ; 
calycis glabri utriculo obovoideo in:equilatero, tubo infraapicali refracto 
brevi angusto :equali, limbo amplo ovato obtuso sotaceo-mucronato basi 
cordato lobis suboblongis obtusissimis. 5 In insulis Antillis, Mexico, Americà 
centrali et in Paraguay secus fluvium Cuyaba (Weddell). Planta tota suavem 
odorem redolens, frequenter adhibita tum adversus serpentum ictus, tum ut 
diaphoretieum et stomacho idoneum remedium. — Sloane, Jam. 4, p. 162, 
t. 104, f. 1. Raj. Hist. 3, suppl. p. 394. "Aristolochia 4 scandens, etc. P. Browne, 
Jam. p. 329. A. odoratissima Linn. l. c. Willd. sp. plant. 4, pars 4, p. 156. 
Lamk. Encyc. 1, 'p. 253. Descourt. Fl. d. Antill. 5, p. 196, t. 356. Seemann, Bot. 
of Herald, 4, p. 193. A. moschata WeddJ. msc. in h. Mus. par. Folia nunc 0m,07 
longa etlata, nune, in eodein specimime, multo majora et prieipue longiora, 
Scilicet 0,12 longa 09,09 lata, cum petiolo prehensili 0m, 03-02,004 longo. 
Pedunculus petiolo duplo longior. Flores lilaeini, maculis purpureis variegati, 
fauce luteà. Calycis utriculus 0,015 et tubus 07,008-0m,04 longi, limbus 0m,06- 
07,065 longus. Columna stipitata, ad medium usque divisa iu 6 lobos lanceolatos 
divergentes subpatulos, antheris 6 ovato-oblongis, basi contiguis inde divergen- 
tibus, loborum basim vertice non attingentibus, et dimidià columne totius 
lougitudine paulo brevioribus. (v. s. in h. Mus. par.) 
D, grandiftora, foliis triangulari-subcordatis basi excisis sinu parum profundo 
latissimoque, siepe parvis, raro sinu lalerali in unico vel in utroque latere 
accidentaliter hi- vel trilobis ; floribus longissime pedunculatis, limbo amplo 
purpureo intensius maculato. In. Mexici provincià Tabasco, mense octobre 
llorentem legit cl. Linden (exsiec. n. 49). Folia pleraque 0m,05-0m,055 longa, 
0m,045-0m,05 lata, cum petiolo 0:,015-07,02 longo, quandoque 0'1,08-0»,095 
longa, 0m,085-0m,095 lata. Pedunculus 0,40-05,12 longus. Calycis limbus 
07,10-07,11 longus, 0,07-01,075 latus. (v. s. in h. Mus. par., vindob., pe- 
trop., DC., Deless.) 
OBs. — Aristolochia odoratissima Linn., floris formà constans, foliorum ambitu 
ita variat ut in eodem specimine cernantur differentize quie tantum in diversis spe- 
ciebus occurrere vulgo solent. Ideo ut meram varietatem habui plantam a cl. Linden 
reperiam et ab eo n? 49 inscriptam, quz nullo charactere valido a typo A. odora- 
tissime Linn. specifice differre mihi videtur. 
112. A. AURANTIACA, glabra; caule volubili, parce ramoso, sulcato-anguloso ; 
foliis deltoideo-cordatis suboblongis, acuminatis, acutissimis, basi profunde exci- 
sis sinu obtuso late aperto auriculas suboblongas obtusissimas divergentes sepa- 
rante, pedatim 5-7-nerviis, longe petiolatis ; pseudostipulis axillaribus, solitariis, 
sessilibus vel subsessilibus, orbiculari-cordatis vel ovato-cordatis, mucronatis ; 
floribus amplis, axillaribus, solitariis, longe pedunculatis ; calycis glabri utriculo 
oblongo-obovoideo inzequilatero, tubo infra-apicali refracto basi angusto recto, 
limbo ovato suboblongo longe setaceo-mucronato basi cordato lobis brevibus 
rotundatis. 5 vel 24 In Venezuele provincià Truxillo, junio florentem, ad 
800-1000 met. altit. (Linden exsicc. n. 310). Folia 0m,11-0m,13 longa. 0m,06-0m,075 
lata, cum petiolo 01,035-0m,04 longo. Pedunculus petiolo duplo longior. Flores 
aurantiaci (Linden, in schedulà plant:e exsice.). Calycis utriculus 0m,02. et tubus 
0,01 longi, limbus 07,08-07»,09 longus, 0m,04 latus. — Dubitanter hanece spe- 
ciem ut a priecedenti distinctam propono; attamen ejus folia longiora et acutis- 
sima, plerumque majora, calycis limbus ratione habità latitudinis longior lon- 
geque mucronatus, tandem floris color aurantiacus characteres specifici sulli- 
cientes esse mihi videntur. (v. s. in h. Mus par., vindob., petrop., DC., Deless.) 
113. A. PANDURATA (Jaeq. Hort. Schoenb. 4, p. 49, t. 497, absque fl.). glabra ; 
caule volubili, lignescente, ramoso, sulcato-anguloso; foliis variiformibus, ple- 
rumque inferioribus pandurato-hastatis superioribus hastato-cordatis supremis cor- 
datis, acuminatis, basi profunde excisis sinu obtusoauriculas oblongas vel spathu- 
latas obtusas divergentes separante, pedatim 7-nerviis, longe petiolatis ; pseudo- 
stipulis axillaribus, solitariis (stpe absentibus) suborbieulari-cordatis, mucrona- 
tis, sessilibus vel subsessilibus; floribus arnplis, axillaribus, solitariis ; calycis 
glabri utriculo obovoideo-inflato, tubo infra-apicali refracto brevi recto superne 
ampliato, limbo ovato obtusissimo longe setaceo-mucronato basi bilobo lobis 
