490 DICOTYL. sz; EXOGENZE. — AnisroLocnia. 
pliato, limbo late ovato, brevi, obtuso vel obtusiusculo mucronulato. 24 vel 5 In 
Cretà. Pistolochia altera sempervirens Clus. Rar. pl. Hist. p. ceux, c. ic. Pistolochia 
cretica C. Bauh. Pin. p. 307. Aristolochia cretica sempervirens Moris. Hist. sect. 12, 
L. 17, [. 16. Lamk. Encyc. 1, p. 257. Bot. Mag. t. 1116. Willd, sp. plant. 4, pars 1. 
p. 158. Fl. grieca, 10, p. 26, t. 934. Lodd. Bot. Cab. t. 231? Caulis 0m,30-0m,60 
altus. Folia 0m,03-07,0/4 longa, 0,018-0m,022 basi lata, cum petiolo 0:,006-07,010 
longo. Peduuculus gracilis, 0",015-0:,025 longus, apice deflexus; ovarium 
oblongo-obconicum, hexagonum, pubescens, 0m,005 longum. Flores lutescentes, 
purpureo-vittati, limbo purpurascente. Calycis utriculus 09,005-09,006 et tubus 
07,015-07,02 longi, limbus 073,01 circiter longus fereque zqualiter latus.— Iac 
species, licet vegetatione, caulis et foliorum proportione et formà ab A altissimà 
Desf. certe distincta, ei tamen fere omnibus aliis characteribus adeo alfinis est ut 
alterutrius specimina exsiccata sepe vix discerni queant. Inde in herbariis ambas 
species plerumque confusas vidi. (v. s. in h. Mus. par., berol., vindob., petrop. 
DC., Deless.) 
150. A. B.r1CA (Linn. sp. plant. ed. 1, 2, p. 961; ed. 2, 2, p. 1363), glabra; 
radice repente ; caule contorto-volubili, elato, gracili, sexangulari, ramoso ; foliis 
breve ovato-cordatis, obtusis, basi profunde excisis sinu obtuso s:vepe subqua- 
drato rarius late aperto auriculas amplas rotundatas separante, pedatim 5-7- 
nerviis, subtus glaucis, breviuscule petiolatis; floribus axillaribus, solitariis, 
longe pedunculatis ; calycis extus glabri intus plus minusve pubescentis utriculo 
ovoideo, tubo apicali elongato superne sensim ampliato in faucem latam infun- 
dibularem, limbo obliquo late ovato-lanceolato breviusculo plus minusve obtuso 
mucronulato quandoque acutato. 5 Ad sepes et rupes in Lusitanià australi, His- 
panià calidiore, Algerià, Floret aprili, maio vel maturius. Aristolochia Clematitis 
bietiea Clus. Hisp. p. 324 c. ic.; Rar. pl. Hist. p. Lxxr, c. eàd. ic.Icon. iterata in 
Lobel, Icon. p. 608, f. 1. Aristolochia Clematitis non vulgaris J. Bauh. Hist. 3, 
p. 961. A. Clematitis serpens C. Bauh. Pin. p. 307. Tourn. Inst. p. 162. Moris. 
Hist. p. 509, sect. 12, t. 17, f. 6. A. bitica Linn. 1. c. Willd. sp. plant. 4, pars 1, 
p. 157 et herb. u. 17074. Boiss. Voy. 2, p. 562. A. glauca Desf. Fl. atl. 2, p. 324, 
t. 250. Bot. Mag. t. 1115. Nees, Gen. Fl. germ. fasc. 8, Dicot. t. 50, f. 24-26. A. 
subglauca Lamk, Diet. 1, p. 357. Brot. Fl. lusit. 2, p, 593. A. longa Woodv. 
Med. Bot. 2, t. 107, non Linn. Planta usque ad 4j met. scandens. Folia 0m,03-0m,04 
longa, 07,025-02,035 lata, cum petiolo 0m,008-0,012 longo. Pedunculus folium 
superans, 0?,035-0m,045 longus ; ovarium oblongum, hexagonum, 07,005 longum. 
Flores precipue intus atro-purpurei. Calycis utriculus 07,007-07,008 et tubus 
07,025-02,030 longi, limbus 0,015 circiter longus. Columna sectionis, sed lobis 
6 terminalibus e basi latà abrupte angustatis oblongis obtusis incurvis. Capsula 
ovoidea, breve umbonata, subhexagona, 0m,03-0»,04 longa. Semina brunnea, 
triangulari-obovata, scabro-verrucosa, infra plana, supra concava, raphe pro- 
mimente alatà, 07,006 longa. — Cl. Boissier, qui À. beticam Linn. viventem 
spontaneam in Hispanià s:pissime observavit, recte scripsit (l. c.) hane spe- 
ciem mire variare quoad sinum basilarem foliorum, longitudinem pedunculorum, 
formam nunc acutam nunc obtusissimam labii calycini, indumentum faciei inter- 
ne calycis nunc velutinie nune subglabrie. Omnes illie. variationes, teste hoec cl. 
botanico, stati plantze tribuend:e sunt, nec haberi queunt ut constituentes vel 
meras varietates. — Willdenow, in Spec. pl.l. c., Ar. bwticam Linn. et A. 
glaucam Lamk. tanquam specifice distinetas admittit innisus characteribus, me 
judice, aliis insufficientibus, aliis erroneis (ex. gratià), pedunculis in A. bieticà sub- 
ternis, stipulis in A. glaucá Lamk ovato-rhombeis, rnucronatis. In suo herbario, 
nomen Á. b:ieticce indidit vero typo hujusce speciei, dum sub n. 17069 adest spe- 
cimen « Aristolochia glauca Lam. an Lin.? » nuncupatum, quod nil aliud est 
quam A. contorta Bungo, facile dignoscenda calyce recto longe setaceo-cuspi- 
dato. (v. s. in h. Mus. par., berol., vindob., petrop., DC., Deless.) 
151. A. INCISA, caule humillimo, in(ra nudo, simplici vel ramoso, gracili, sulcato, 
brevissime hirtulo; foliis ovato-cordatis, obtusis mucronulatis, basi profunde 
excisis sinu obluso auriculas obtusas ineurvas separante, margine cartilagineo 
crispulo-erenulatis, pedatim 7-nerviis nervis venisque subtus prominentibus reti- 
culatis , utrinque verruculosis subtus brevissime hirtulis, petiolo hirtulo ; 
floribus axillaribus, solitariis; calycis glabri utrieulo subgloboso, tubo api- 
cali augusto longiusculo sigmuoideo apice vix ampliato, limbo ovato-oblonga 
