SOLANACEJE (avoron DUNAL).- 3 
Herba, annue aut perennes, suffrutices, frutices vel arbusculee, 
seepe aculeate , nonnunquam spinose , maximo numero in regio- 
nibus tropicis, imprimis Americee cquatorialis vigentes, polos 
versus rarescentes , e regionibus frigidis et alpibus exsules. Folia. 
alterna (1/2 plerumque 2/5 vel 3/8 diverg. posita), per recau- 
lescentiam (1) gemina, sessilia aut petiolata, simplicia, integra , 
scpe sinuato-dentata lobata vel pinnatisecta, fere nunquam 
serrata. Stipule nulle , gemmarum axillarium folia juniora non- 
nwaquam stipulas simulantia. Greemmatio nuda. Vernatio fo- 
liacea. involutiva. Inflorescentie rarissime. bracteolate, termi- 
nales, cymose vel dichotome, ramulis supremis vel cymosis; 
per concaulescentiam aut recaulescentiam , axillares, alares , 
extraaxillares, cymee modo faciem scorpioideam referentes, modo 
corymbiformem, racemiformem, umbelliformem , imo panicule- 
formem simulantes; rarissime racemus verus. Flores albidi, 
corulei, violacei, lutei, virescentes, hermaphroditi , rarius poly- 
gami, sterilibus quibusdam pistilli abortu. Vires omnibus magis 
minusve insunt narcotici. Nonnullorum fructus innoxii eduntur. 
Solani tuberosi tuberes ingenti usu celebrantur. 
CONSPECTUS ORDINIS. 
Tribus IL. NOLANE £. 
Ovaria plura, 1-5-6-locularia, vel ovaria 2, 2-locularia, in unum 
coalita. Embryo circa albumen curvatus, semicircularis, circularis vel 
Spiralis. 
Subtribus I. VOLANINE.£. 
Corolla regularis. Stylus unicus centralis basilaris. Ovaria plura 
libera 4-5-6-locularia, loculis uniovulatis. Drupa distincte carnose 
1-6-loculares, loculis monospermis. 
1. Corolla speciosa infundibuliformi-campanulata. Ovaria 3-40, li- 
bera, 1-6-locularia. — I. JVolana L. 
2. Corolla hypocraterimorpha, limbo 5-partito. Ovaria 8-10, coadu- 
nata, 1-6-locularia, loculis uniovulatis. Fruticuli ramosissimi. Folia 
fasciculata. Flores parvi solitarii. — II. Dolia Lindl. 
3. Corolla tubuloso-campanulata, limbo 5-partito laciniis parvis ro- 
tundatis reflexis. Carpella 10, monosperma, in stipitem centralem libe- 
rum disposita. Caules herbacei carnosi prostrati.— lI. 44librezia Miers. 
(1) Vide ingeniosam dissertationem eximii Naudin Thése pour le doctorat és sciences 
naturelles, Paris, 1842, et clar. Sendtner in Endl. et Mart. fl. Bras. fasc. 6, p. 182, excur- 
sum morphologicum de Solanacearum inflorescentià. Paucis verbis memorabo. Recaules - 
centia, (Schimp.) est singularis illa coalescentia quam in .Borraginearum et Solanacearum 
iuflorescentià videmus, ita quidem ut folia axim secundarium emittentia cum parte inferà 
hujus formationis secundarie coalescant. Simili coalitione, szepius quoque, pedunculus 
inflorescentiz terminalis ( Hyoscyamus ) cum axibus inde emissis unitur : hoc est concau- 
DE His igitur coalitionis modis folia geminata per recaulescentiam , et 
inflorescentia extrafoliacea, etc., per concaulescentiam oriuntur, 
n 
