﻿haplanthos. ACANTHACEiE (abctob nees ab esenb. ) . 513 



cohfflreutes ; conneotivum lineari-lanceolatum, in dorso dense albp-tomentosum ; 

 loculns fertilis dimidiato-oblongus ; sterilis fertili subparallelus, sed minor, 

 callosus et in dorso tomentosus.. Stigma bidens. Capsula 5 lin. longa, tenuis, 

 linearis, acuta, compressa, glanduloso-pubescens, ad basin bilocularis, loculis 

 octospermis. Semina parva, rufa. obovata, rugulosa. ( v. a et /3 in h. 

 Wallich). P 



x. humilis, racemo terminali trifido. -^Tavoy et Taong-dong (Wall.! cat. n, 

 7285 a). 



p. elongatus, racemis axillaribus terminalibusque quaternis. — Tavoy et 

 Taong-dong ( Wall.! cat. n. 7185. b , c ). Justicia teniiiflora Wall. 

 mspt. Differt caule pedali et altiore ramoso dichotomo , foliis fere glabris , 

 superioribus ovato-lanceolatis vel lanceolatis subsessilibus ^ summis ssepe 

 ternis. Rami axillares oppositi, summiterni, longiores, validiores. Fila.- 

 menta interius alfi lata membranace& semiovat». 



2. H. verticillakis, ramis axillaribusfasciculatis verticillatis folio brevioribus 

 crinitis pilisque glandulosis hirtis apice bispinulosis basi unifloris, foliis oblon- 

 gis longe petiolatis apice attenuatis supra pilosis. In montosis Purimdar 

 dictis, eirca Sasroor in Decan, a Septembri in Novembrem (Perrottet ! in h. 

 DC. Jacquemont ! in h. mus. paris. et Nees n. 192 ) , in Neelgherries ( Per- 

 rottet! in h. mus. paris. et Nees, n. 131 ) , Assam (Grifflth ! in h. Hooker). 

 Pianta singularis ramorum axillarium brevium spiniformium congerie , in 

 foliorum axillis verticillos formante. Radix parce ramosa. Caulis hnrbaceus, 

 simplex, erectus, 6-12 poll. altus, glaber, superne pubescenti-scabriusculus, 

 basin versus nudus. Folia ovato-oblonga, in longum petiolum attenuata, supra 

 pilosa, apice attenuata. Kami in singuli folii axilia circiter 6, basi oonjuncti 

 ibidemque bracteis exiguis lanceolatis mucroriatis interstincti, petioli longitu- 

 dine, recurvi, rigidi, apice spinulis duabus raro tribus divergentibus, subinde 

 et latere denticulo armati, aphylli, quadriquetri, striati, pilis brevibus glan- 

 dulosis dense vestiti et basin versus etiam setis longis patentissimis criniti , 

 singuli juxta basin introrsum uniflori. Flos subsessilis, braoteis bracteolisque 

 calyce brevioribus ebasi latiusculft spiniformibus suffultus. Galyx lin. 1 longus, 

 glabriusculus , laciniis subulatis inermibus. Corolla 6 lin. longa, structuroe 

 ejusdem ac in praecedente, lilacina (Perrottet), labii inferioris laoinia? Iaterales 

 basi violaceo-lineataj, palatum gibbunl, pallidius. Antherarum loculus steriiis 

 fertilisque a tergo apicem versuslaxe barbati. Capsula 4 lin. longa, glanduloso- 

 pubescens, 8-sperma. (v. in h. DC, Hook., paris. et Nees ). 



|3. glabrescens, caule, ramis steriHbus foliisque pilis glandulosis exuti, ramis 

 autem sterilibus , uti solent, crinitis. — Assam ( Griffith ! in h. Boolter). 



3. H. tentactjLatus , ramis axillaribus fisciculatis verticillatis bifido-ramosis 

 folio longioribus crinitis et glanduloso-pubescentibus rarnulisquc basi unifioris 

 secundis apice bidentatis, foliis ovaiibus obtusis in brevem petiolum decurren- 

 tibus glabriusculis. Q In IndiS orientali ( Plukenut ! Heyne ! ) , Mandov in 

 India centrali , Januario (Edgeworth ! in h. Benth. ). Ruellia tentaculata 



, Linn. cent. pl. 2 in am. acad. 4 p. 320, sp. pl. p. 826, Willd. sp." pl. 368, 

 Burm. fl. ind. p. 134, t. 40 f. 1. Ruellia aciculata Roth nov. pl. spec. p. 301, 

 h. Vahl ! (specim. Lamarck). Euphrasia Acinos, latiore folio, maderaspatana, 

 caulibus pubescentibus Pluken. phytogr. p. 279 f. 7. Differt ab H. vertioillari 

 foliis minoribus unguiciilaribus neque pilosis sed , nisi glabris omnino, pube 

 tantum subtilissima conspersis, ramisque inflorescentise magis divisis mucro- 

 nibus apiois brevioribus callosis nec spiniformibus albisque, et pubescentiS 

 inter setas longas patentes brevissimS densii subglandulosa, glandulis igitur 

 subsessilibus. In solo sterili rnpestri humilis, 3-4-pollicaris, solo pingui ad 2-3 

 pedum altitudinem cresoit. (v. in h. Vahl et Benth.) 



XI. 



33 



