﻿228 DICOTYL. seu EXOGEN^E. vekbascdm. 



receptam sub nomine V. angustifolii , sed certe a V. angustifolio Ten. apud 

 Schrad. mon. diversum. Icon tenoreana fl. neap. 3. t. 122 satis cum V. vimi- 

 nali oonvenit. 



9. V. longifolium (Ten. fl. neap. 1. p. 89. t. 21), lutescenti- vel subalbido- 

 tomentosum vel floccoso-lanatum , foliis oblongis radicalibus longissirtiis supe 

 rioribus oblongo-lanceolatis oordato-amplexicaulibus vel breviterdecurrentibus, 

 racemis elongatis interruptis subramosis, florum fasciculis inferioribus spicifor- 

 mibus , filamentis superioribus albido-lanatis , inferiorum antheris longiuscule 

 decurrentibus. (2) in pratis montosis Aprutii (Tenore) , prope Romam (Mauri !). 

 — Filamentorum lana alba sec. Bertoloni , basi purpurascens , superne albida 

 sec. Gussone. (v. in herb. Hooker.) 



10? V. bombyciferum (Boiss.! diagn. pl. or. 4. p. 52), lana gossypinS nivea 

 demum detersili densissime obtectum, foliis ovatis minute crenulatis integerri- 

 misque inferioribus ovato-oblongis petiolatis basi angustatis superioribus 

 cordato-amplexicaulibus vel rarius brevissimedecurrentibus, racemo longissimo 

 denso basi subinterrupto, filamentis albido-lanatis, inferiorum antheris breviter 

 decurrentibus. — In radicibus Olympi Bithynici (Boissier! Aucher-Eloy! 

 u. 2441). — Spica bipedalis , fasciculis lana nivea fere sepultis. Calyx 3 lin. 

 longus laciniis ovatis acutis. Corollss pollicem diametro.— Capsula ovata 

 obtusa calycem asquans. Antheras inferiores iis V. Thapsi subsimiles. Planta 

 cajterum pluribus notis cum V. niveo Ten convenit, sed in hoc, teste Berto- 

 lonio , anfhera; jequales et tomentum non detersile praeter quam in capsulis . 

 (v. in herb. Hook. et DC. et comm. a cl. Boiss.) 



§ 2. Spectabiles. — Tomentum caulis et foliorurn vel totius plantcc 

 album vet flavescens. Flores solitarii, rarius quini vei vix fascicu- 

 Lali , sessiles vel breviter pedicellati. 



11. V. Lagurus (Fisch. et Mey. ind. 5. sem. hort. petrop. p. 42), simplex , 

 cinereo-tomentosum et lanugine longissimS floccosa evanescente undique tectum, 

 foliis crenulatis acutis , inferioribus ellipticis petiolatis summis sessilibus ovato- 

 subcordatis cuspidatis, spica simplici basi interrupta , floribus subgeminis , 

 sessilibus , calycis laciniis lanceolatis acutis , staminibns omnibus lanatis. <% 

 prope Byzantium ( Wiedemann ). Affine V. ovalifolio. Spica undique lanugine 

 mollissima longissima nivea densissime involuta. Corolla maxima. Antherae 

 inferiores decurrentes. Capsula ovata, calyce parum longior. 



12. V. Geokgicum , subsimplex, tomento niveo vel subflavescente, foliis crenu- 

 latis integerrimisque inferioribus petiolatis obovato-oblongis superioribus 

 oblongo-lanceolatis summis cordato-amplexicaulibus , spica subsimplici densa. , 

 floribus solitariis 2-3-nisve , filamentis superioribus lanatis , inferioribus ^la- 

 bris pilosisve antheris longe decurrentibus. In Georgia Caucasica ( Wilmsen ! 

 Prescott ! ) . Flores numerosiores minores , et folia multo angustiora inte- 

 griora quam in V. ovalifolio, cui CEeterum simile. (v. s. comm. a cl. Prescott 

 et in herb. DC. et Hook. ) 



13. V. ovalifolium ( Doun in Simsbot. mag. t. 1037), subsimplex, tomento 

 niveo vel subflavescente, foliis ovatis inferioribus duplicato- vel inciso-crenatis 

 basi subangustatis , superioribus cordato-amplexicaulibus, spica simpBci densa, 

 floribus solitariis, filamentis superioribus aurantiaco- vel purpureo-lanatis infc 

 rioribus glabris pilosisve, antheris longe decurrentibus. — In Tauria, Caucaso 

 ct Iberia. frequens. V. compactum Bieb. fl. taur. cauc. 1. p. 159. V. for- 

 mosum Fisch.! cat. hort. Gorenki p. 25. Don in bot. reg. t. 558. Variat 

 foliis angustioribus vel latissimis fere incisis vel subsimpliciter crenatis , supe- 

 rioribus saspe cuspidatis. Spica rarius subramosa. Calyces omnium maximi, 

 sajpe 6 lin. longi. Corolla ampla. V. betonicsefolium Desf. ann. mus. 11. 

 p. 54. t. 4 vix ab hoc differre videtur. Flores in icone minores sed a Tourne- 

 fortio maximi dicuntur. V. cupreum Sims bot. mag. t. 1226, hybridum 



