﻿464 DICOTYL. seu EXOGEN^E. vekomca. 



libus. "tfc in America? septentrionalis civitatibus orientalibus — Hoffm. comm. 

 gott. 15. t. 1. Leptandra Virginica Nutt.gen. n. am. 1. p. 7. Eustachya alba 

 et E. purpurea Rafin. 1. c. Paederota A r irgiuica Walp. rep. 3. p. 369. Veron. 

 purpurea Steud. nom. bot. Folia 2-4-pollicaria quoad latitudinem valde varia- 

 bilia, nunc fere ovata , saepius^laneeolata, at interdum fere linearia vidi. Ad 

 lianc formam duceres Leptandram angustifoiiam Lehm. del. hort. hamb. 1839 

 (Veron. angustifolia Steud.) ex descr. et patriS, a Walpersio tamen ad V. tu- 

 bifloram relatam. — Snperficies foliorum ssepius glabra, paginainferiore semper 

 pallida. Spica elongata, acuta. Flores numerosissimi , conferti, subfasciculati. 

 Calyeis segmenta acutissima. Corolla alba, carnea vel rarius purpurea, tnbo 

 2 lin. longo recurvo, laciniis brevibus acutis. Stamina longe exserta. (v. s.) 



29. V. Sibirica (Linn.! spec. p. 12), erecta, elata, glabra, foliis subsessilibus 

 per 6-9 verticillatis lanceolatis acutis serratis basi angustatis, spiet elongata 

 crassa ssepius solitarig, floribus subsessilibus. Tfi iu DahuriS. Leptandra Sibi- 

 ricaNutt. gen. 1. p. 8. Eustachya coerulea Rafin. 1. c. PasderotaSibiricaWalp. 

 rep. 3. p. 369. Species vix ac ne vix a V. Virginica distincta. ( v. s. ) 



30. V. tubifloea (Fisch. Mey.! ind. 2. sem. hort. petrop. p. 53), ereeta, elata, 

 glabra, foliis sparsis lineari-lanceolatis acutis serratis basi angustatis sessili- 

 bus, racemo denso solitario, pedicellis calycem subsequantibus. ^ in Dahu- 

 riae pratis humidis ( Turczaninow ! ). Leptandra Meyeri G. Don gen. syst. 4. 

 p. 579. Ptcderota tubiflora Walp. syst. 3. p. 370. — Folia li-3 poll. longa, 

 1-3 lin. lata. FloresfereV. Sibirica? sed longius pedicellati. Corolla ccerulea. 

 Folra inferiora non vidi et nescio an sint ut in omnibus caeteris Veronicis op- 

 posita vel verticillata , superiora alterna sunt vel irregulariter verticillata. (v. 



•in herb. Hook. ) 



Sectio m. Pseudolysimachia Koch syn. fl. germ. p. 527. 



Herbae elatae perennes. Folia opposita vel rarius verticillata. Flores in spicis 

 racemisve terminalibus elongatis solitariis paniculatisvenumerosi. Bractese parvse, 

 Calyx ssepius 4-fidus. Corollse tubus latitudine su& longior, calycem vel limhum 

 suum-vix excedens vel iis brevior. Capsula suborbiculata a latere leviter com- 

 pressa, obtusa vel emarginata, valvulis fere ad apicem plaeenta? adnatis semina 

 compressa hinc plana vel biconvexa. Species in Europa prsesertim orientali et 

 AsiS rossicS crescentes, nonnullae in hortis nostris diu eultse ibidem intermediis 

 hybridisve numerosis valde confusse. 



31. V. sessilifloba (Bunge! in Ledeb. fl. alt. 1. p. 32. Led. ill. t. 126), 

 caule pubescente, foliis sparsis oblongo-lanceolatis profunde pinnatitidis, laci- 

 niis ovatis lanceolatisve, utrinque puberulis, spicis solitariis paucisve, floribus 

 arcte sessilibus. 'Jfi in Rossise altaicse loeis sterilibus deserti ad fl. Kurai et 

 Tschuja (Bunge !). Habitus fere V. pinnatae vel V. incissa, sed minor et flori- 

 bus sessilibus facile dignoscitur (v. in herb. Hook. et DC. ) 



32. V. pinnata (Linn.! mant. p. 24), glabra vel canescenti-pubescens , foliis 

 sparsis subfasciculatisve' inferioribus pinnatisectis segmentis subulatis divari- 

 catis , superioribus pinnatifidis simplicibusve subulatis , racemis gracilibus 

 solitariis paniculatisve, pedicellis calyce sublongioribus. ^in apricis montosis 

 Rossioe altaicse frequentissime (Ledeb. etBunge!) — • Hoffm. comm: gott. 15. 

 t. 10. Laxm. act. acad. petrop. 1770. t. 29. f. 1. Planta mirum variat 

 quoad altitudinem caulis (4 poll. ad 2 ped.), foliorum latudinem et partitionem 

 florumque colorem, necnon pube densft vel subnulla. Foliacrassiuscula nitidula 

 ssepissime glabra. Calyces parvi segmentis anguste lanceolatis corollse tubum 

 subaequantibus. (v. s.) 



33. V. L.2ETA (Karil. et Kir.! in bull. mosq. 1842. p. 414) , puberula, foliis 

 fasciculatis subfalcatis linearibus acuminatis basi angustatis grosse et inasqua- 

 liter serratis integerrimisque superioribus omnibus iritegerrimis , raoemis soli- 

 tariis vel plurimis, floribus pedicellatis, CJ£ in rupestribus montium Alatau ■ 

 (Kar. et Kiril.!) . V. pinnatce quam maxime affinis foliis tamen in millibus. 



