﻿vbbohica. SCROPHULARIACEvE (auctokBENTH.). 471 



Laciniaa saltem inferiores foliorum fere omnium ad costam mediam attingunt; 

 folia ima vel pleraque in speciminibus paucis depauperatis minus vel vix dissecta . 

 Flores et capsulse V. Teucrii formarum majorum quoe si folia angusta huc 

 a Kochio relatse sunt et intermediis numerosis junctse dicuntur. Has vero spon- 

 taneas nec vivas nec sicoas vidi, et liortenses saspe hybridaj sunt. (v. s.) 



p. angustifolia, foliorum segmentis lineari-subulatis. V. tenuifolia Stev.! i'n 

 Bieb. fl. taur. cauc. 1. p. 13 ex parte. (v. s.) 



55. V. multifida (Linn. spec. p. 17), caulibus decumbentibus vel difliisis basi 

 lignescentibus cano-pubescentibus , foliis semel breve pinnatise"ctis segmentis 

 linearibus subulatisve rarius oblongis basi angustatis, racemis densifloris, pe- 

 dicellis vix calycem excedentibus, calycis segmentis linearibus valde inaequa- 

 libus, capsula obcordata, glabra vel glanduloso-pubescente transverse latiore 

 breviter et late emarginata basi angustiore. Q>£ in Asia mediS orientali frequens 

 ab Anatolia ad Persiam borealem ( Aucber ! n. 1932 et 5098 , Boissier! eto. ) 

 et Sibiriam ( Bell ! in h. DC. ), circa Byzantium, in Bessarabia, Tauria et 

 Caucaso. V. tenuifolia Stev.! in Bieb. fl. taur. cauc. 1. p. 13 promaxima parta 

 et auct. plur. nec Floros Germauieas. Caules e basi lignosa rarnosissim& numo- 

 rosi semipedales. Folia raro semipollicem excedunt. Bacemi breviores confer- 

 tiores quam in V. Austriaca. Capsula 1-li lin. longa 2-2£ lin. lata, lateribus 

 obovatis subdivergentibus. V. tenuifolia Asso ! stirp. arrag. p. 2. t. 1. f. 1 

 ( non male speciminibus suis respondens) habitu V. multifidee simillima est 

 sed capsula non visa. (v. in herb. DC. ) 



56. V. nivea ( Lindl.! bot. reg. 1842 misc. p. 42), erecta, elata, glaberrima vel 

 caule vix bifariam puborulo , foliis pinnatisectis segmentis linearibus racemis 

 erectis rigidulis, capsulS emarginato-biloba calyce plus duplo longiore. ^J in 

 Tasmannia (Gunn n. 269). Statura V. Austriacoe. Foliorum laciniEe angustoa 

 crassiusculae. Calyces parvi segmentis acutis valde insequalibus, quinto summo 

 minimo. (v. s.) 



§ 2. Strictiflorcs. — Calyx U-partitus , segmentis parum incequali- 

 bus, quinto postico deficiente vel rarius hinc inde minuto. Herbce 

 cano-pubescentes vel villosce, prostratcc vel decumbentes, interdum 

 basi (ignescentes. Racemi mulliflori stricti solitarii vel rarius op- 

 positi, pedicellis erectis calyce brevioribus vei rarius paulo longio- 

 ribus. Capsulcc orbiculatce vel obcordatce, undiaue puberulcc vel 

 glabriuscutce. — Species omnes ex hemisphccrio boreali. 



57. V. parvifolia (Vahl enuin. 1. p. 72), caulibus decumbentibus diffusis 

 basi lignescentibus, ramulis cano- vel flavicanti-pubescentibus, foliis plerisque 

 profunde pinnatitidis, laciniis linearibus utrinque puberulis, racemis rigidulis 

 pedicellis calyce brevioribus vel vix aequilongis , calycis segmentis lineari- 

 oblongis parum insequalibus adjecto rarius quinto minuto, capsula glanduloso- 

 pubescente truucata transverse latiore. ^}£ in monte Sipyllo ( Aucher ! n. 717), 

 in Armenias et Cappadocias graminosis (Tournefort! ). Habftus V. multifidse, 

 sed calycis segmenta 4 multo majora et inter se minus inasqualia, quintum 

 ssepissime deest et capsula apice vix vel non emarginata. Descr. Vahlii conve- 

 nit nisi pedunculis filiformibus. Species cffitermn in loco natali comparanda 

 cnm varietatibus numerosis V. multifida; sub qua forte latent plures, vel omnes 

 cum V. orientali in unam jungendas. (v. in herb. DC. et Mus. brit.) 



58. V. pectinata (Linn.! mant. p. 24), caulibus prostratis cano-pubescentibus 

 villosisve, foliis obovatis oblongis vel oblongo-linearibus crenatis vel vix in- 

 cisis basi angustatis, racemis demum longissimis, bracteis inferioribus folii* 

 subsimilibus , pedicellis vix calyce longioribus, calycis segmentis linearibus 

 oblongisve , capsula late obcordata profunde emarginata puberula. ^ in Bi^ 

 thyniaa et Thracias regione calidiore frequens (Grisebach), in Anatolia, in mon- 

 tibus Smyrase (Boissier !), circa Byzantium ( Castagne ! ) in monte Tauro 

 (Kotschy ! n. 392), in SyriS , ad Euphratem ( Aucher ! n. 1956 ). Species hinc 



