10 
inaequali cordatis, cuspidatis, serratis; amentis mas- 
eulis cylindricis solitariis. Huc absque dubio: Ta- 
taiba Marcgr. Bras. 1648. p. 119. cum icone ra- 
muli feminei (inermis), Forsan ejusdem speciei 
stirps mascula (spinis rectis armata) est lMorus 
tinctoria Vell. Flor. Flum. X. t. 22., quae amenta 
miascula eylindrica offert. In silvis ad Lorena, prov, 
S. Paul legi. Haec e prov. Sebastianopolitana. 
435. (1.) Broussonelia Xanthoxylon: glabri- 
useula; foliis ovatis acuminatis vel oblongo-ovatis, 
basi subrotundatis aut ingequaliter subacutatis, grosse 
serralis, spinis axillaribus geminis reclis; amentis 
femineis solitariis. Huc absque dubio: Morus Xan- 
thoxylon Mill, Dict. No. 8, qui spinas geminas in- 
dicat, nen non Broussonetia tinctoria var. 3. Kunth. 
Nov. Gen. U, 32. Hujus speciei vidi exemplar fo- 
liis lobatis, spinis geminis a Bertero ex insula S. 
Dominges missum. Dubium restat de Plumieri 
Tataiba t. 204, de Sloane Hist, Jam. I. 5. t. 168. 
£. 1. Rai, Dendrol. 14. et 74, de Xanthoxylo acu- 
leato Pluk. Almag. 596. t. 230. f.3., de Moro Xan- 
theoxylo Jacquini Amer. 247. et de Kunthii Brous- 
sonelia lincloris var. a. 1. c., demum de Moro Ta- 
taiba Vell. Flor. Flum. X. t. 21., quae spinis so- 
litariis rectis describitur et depingitur, Anne ad Br. 
Xanthoxylon varietatis nomine ducenda. 
435. (2.) Broussonetis brasiliensis Mart. glabra; 
epinis axillaribus solitariis curvatis, foliis laevigatis 
ovatis vel ovato-oblongis utringue acutis vel breiter 
scuminatis subintegerrimis; amentis masoulis glo- 
