404 Georg Bitter. 
radiatis satis crebris. obsitae, mox glabrescentes, in statu 
adulto glaberrimae, subtus pallido virides, in statu novello 
pilis, stellatis densis accumbentibus cinerascentes, in 
venis paulum subfuscescentes, tandem pilis stellatis laxioribus tamen in 
tota superficie persistentibus minute pulverulentae; vena media, venae 
later. prim in utroque latere 7—8 curvatim ascendentes, partim quoque 
venáe later. secund., subtus manifeste prominentes; inflorescentiae 
foliis oppositae, simplices, sessiles vel subsessiles, abbre- 
viatae (rhachidibus 1—3 mm longis), 6—7-florae, floribus dense con- 
gestis; pedicelli cr. 6 mm longi; calyx breviter stellati-subeampanulatus, 
diam. cr. 4,5 mm, in lobos ovatos obtusiusculos cr. 1,5—2:1—1,5 mm 
partitus, extus (in lobis quoque intus quam vis sparsius) sicut pedicelli 
pilis stellatis tenuiradiatis densis obtectus, intus in parte interiore glan- 
dulis minutis breviter stipitatis sparsis instructus; corolla alba (sec. 
el. Ule), stellata, diam. cr. 14 mm, profunde in lobos lanceolatos 
acutos er. 6: 1,5—2 mm extus dense stellati-pilosos intus praeter margines 
et apicem elongatum dense breviter pilosos glabros partita ; corollae tubus 
brevissimus, cr. 0,4 mm longus, glaber; filamenta cr. 0,9—1 mm longa, 
in tertia parte inferiore inter se in annulum connata, in parte superiore 
maxima libera, glabra; antheraebreviterellipsoideae, cr. 2,5: 1,2 mm, 
utrinque emarginatae, poris introrsis apicalibus obliquis; ovarium sub- 
globosi-conieum, diam. cr. 0,6 mm, in parte superiore pilis nonnullis sub- 
stellatis parvis obsitum; stylus gracilis, stamina manifeste superans, cr. 
.6 mm longus, in tertia parte inferiore pilis simplicibus vel 
substellatis paucis obsitus, superne glaber; stigma stylis apice non 
erassius, subcapitatum, obtusum; fructus non vidi. 
Brasilien, Staat Ceará: Serra de Maranguape, 800 m ü. M., 
E. Ule, Herb. Brasil., Amazonas-Exped. no, 9104! (hb. Berol.) — Oktober 
blühend. l 
Diese Art ist wohl der Reihe Lepidola Dun. in der Abteilung $ 1 Oppositi- 
oia von Anthopleuris im Sinne Dunals anzufügen. 
328. Solanum (Anthopleuris) ecuadorense Bitt., spec. nov. 
- Fruticosum; rami superiores subteretes, lineis decurrentibus parum 
. prominentibus subangulati, diam. cr, 2—4 mm, primo virides, nitidi, 
glabri, punctis minutis albidis crebris (arena crystallina!) obsiti, 
. serius cortice fuscescente leviusculo subnitido + ve longitudinaliter fisso 
et lenticellis nonnullis parvis parüm prominentibus interrupto obtecti, 
recti vel leviter incurvati vel Ave flexuosi; internodia er. 1—2,5 cm 
longa; folia alterna; petioli er. 0,7—1,7 cm longi, supra canaliculati, 
glabri; laminaelanceolatae vel oblongi-lanceolatae, cr. 4:1,5, 
6,5: 2,5, 9:2,7—3,3 cm, fere medio vel paulo supra medium latissimae, 
utrinque sensim angustatae, basi sensim cuneatae in petiolum abeuntes, 
apice acutae vel paulum acuminatae, firme membranaceae, integrae 
vel rariüs margine vix paulum undulatae, margine nonnumquam paulum 
revolutae, 'supra saturate virides, subnitidae, glabrae, subtus 
