(3 
Beiblatt zu den Botanischen Jahrbüchern. Nr. 444. 67 
aculeis manifeste minoribus 2. —1 mm solum attingentibus sparsioribusque 
quam turiones praediti, folia multo minora (lamina GI, —71/5 : 3 —41/, cm) 
simplicioraque quam turionum, late ovata vel lanceolato-elliptica, basi parum 
obliqua margine solum parum undulato lobis non manifestis vel omnino 
integro, petioli er. 10—12 mm longi sicut venae mediae omnino inermes, 
folia eadem textura coriacea qua inferiora, indumentum tomentoso-stellatum 
supra eodem modo evanidum quo in foliis inferioribus, in pagina inferiore 
persistens; inflorescentiae laterales minores (fere 20— 26-florae) primo ter- 
minales, dein fere foliis oppositae, foliis duplo vel triplo breviores, furcatae, 
inflorescentia terminalis pluriflora, folia verisimiliter tandem superans, plu- 
ries furcata; pedunculus communis inflorescentiarum lateralium usque ad 
40 mm longus, nonnumquam solum 2 mm longus, ramuli cr. 2!/; cm 
longi paene a basi pedicellis fere alternis instructi; pedicelli breves, in 
statu florifero cr. & mm, serius fere 5 mm longi, satis crassi; calyx brevis, 
campanulatus, primo corollae, serius baccae accumbens, apice fere succisus, 
lobis 5 vix prominentibus obtusissimis (etiam in statu fructifero); corolla 
diam. 2 cm, profunde 5-fida, lobi lanceolati cr. 9 mm longi basi fere 
21/,—3 mm lati, in parte basilari plica membranacea nonnihil inter se con- 
juncti, apicem versus nonnihil involuti; filamenta 4 mm longa, glabra, an- 
therae aequales, lanceolatae, basi nonnihil cordatae, apicem versus sensim 
attenuatae, 6 mm longae; stylus in floribus bene evolutis cr. 10 mm longus, 
basi solum pilis perpaucis unicellularibus et glandulis minutis stipitatis 
sparsis instructus, ceterum glaberrimus; baccae globosae, maturae cr. 7 mm 
diametro. 
Peruvia orientalis, Depart. Puno, Sandia, in declivibus saxosis, 
florens 24. Mart. 1902. (WxnknsAUER n. 582 herb. Berol!) — »Nicht háufig, 
meterhoher Strauch; die stark gelappten Blätter von einem Wurzelschöß- 
ling. Blüte bläulich-weiß.  Felsige Abhänge, bekleidet mit einer lockeren, 
aus Kräutern und zerstreuten Sträuchern gemischten Vegetation. — 2100 m.« 
Arcte accedit ad S. Mandonis van Heurck et Müll. Arg. in Heurck, Observ. botan. 
(4870) p. 78—84 typicum, quod e vicinitate montis Soratae Andium Boliviensium attulit 
MaNpoN n, 422 et 425, praeterea Bane n. 2649 et Ben n. 782 e ditione Yungas; vide 
Rusev in Bull. Torr. Bot. Cl. XXVI (4899), 189 ct in Mem. Torr. Bot. Cl. IV (1895) 226. 
17. F. Kränzlin: Calceolariae peruv., aequat., argent. 
Caleeolaria malacophylla Kränzl. n. sp. — [I. Aposecos.| Planta tener- 
rima, aquosa. Caulis pars, quae adest circ. 36 cm longa, sparsim foliata, 
internodia 7 ad 40 cm longa, caulis inferne sparsim, superne densius pilosus. 
Folia infima caulis desunt, mediana petiolata, petioli A ad 2,5 cm longi, 
laminae toto ambitu ovatae, trilobatae, lobis lateralibus brevibus triangulis, 
omnibus acutis, margine basi integro, ceterum brevi-dentato, dentibus inter 
se distantibus, brevibus. Folia mediana cum petiolo 8 ad 42 cm longa, 
basi 4 ad 5,5 cm lata, tenerrima, supra viridia, subglabra, subtus pallidi- 
" 
