— 
| 
Å 
| 
kari AwW MER 
A.U GA TER i 
RK E.8:820:N.D B * 
Lie ego; ab ingenii foecundo femine natum 
Quem peperit mater charta deditque tibi ; 
Sex tibi luftra mei faftidia longa tulerunt; 
Nam totidem fueram cura laborque tuus ; 
Ante mihi licuit quam formam habitunique dediffe : 
Tunc tibi privato carcere claufüs eram. 
Nunc tandem in dias fum lüminis editus oras; 
Vefte licet videar fordidiore tegi. 
Sed mihi quid profit fpeciofo incedere cultu? 
Quum non fucata detur ab arte decus. 
Cumque ego Naturae miranda atcana recludani; 
Ibit in adplaufus orbis eatque meos. 
Ad Batavum pulchras igitur properabimus oras ; 
Amboinae ut pateat Flora quid Inda ferat; - 
Gloria fi fummi celebretur Numiris inde; 
Publica fi crefcant commoda , Sed in Ás i: 
Defpiciam populi ludibria vana TRETEN se 
Et quidquid livor rodere tentet*itiers. 
Namque ea magnorum merces non rara virorum ; 
Invidiain Gëtt qui meruere fuis; e 
Et quis cura bonde producere femina mentis, 
Aut generi humano eonfuluiffe labor. - 
Nomen & ad feros fcriptis proferre nepotes; ` 
Hos rabido femper , Zoile, dente petis. … :, ` 
Quos tanien alterius vigiles mordere labores ; 
Et famam opprobriis dilacerare juvat 
Ipfi defidia & turpi marcere veterno — 
Digna nec aeterna promere laude folerit; 
Quin igitur Momi nigro fuffufa veneno ` 
Lingua nihil fcriptis eft nocitura meis. 
Nam Maecenatum faveat fi gratia , zm 
In prima titülos pagina fronte goric o 
Invidia obfcuris caput occultan 
Poft tua, crede mihi, fata fuperftes erő. 
Tunc quoque , Teutonici tibi quod tribuere Poëtae, 
Nomine te dignum quifque fuiffe feret. ` 
InDıcus in cünctis celebrabere PLINIUS oris; 
Et gens in titulos omnis itura tuos. 
Jamque Vale: & fi quid poffint mea vota Precefque, 
Dii tibi dent Pylii vivere fecla fenis. 
Aut faltem haec praelo videas data fcripta fuperftes, ; 
Nec tenebris lateat pars quoque magna mei. 
Et quae plura valens oculis; vel lumine Captus, 
(Pro dolor!) in lucem mittere certus eras. 
Sic moerens Europa fibi te flebit ademtum , 
Et cineri lactimas tota datura tuo. - 
Ex utroque vernaculo carmine Latina 
paraphrafi interpretabatur  . 
PETRUS BURMANNUS Junrox. 
Hiftor. D Eloq. Profel]. in Acad. Franca. 
hi EXTY BRED Ek 
BEANTWOORD DEN 
A WTP BOE UR, 
Tá u Papiere-kind; waar van gy dertig jaren 
Befwangert zyt geweeft, om alles te vergaren 
Tot myn volkomentheyt , zo lang ’k by u alleen 
Verborgen ben geweeft, tot dat nu, op gebeén 
En veel verzoeks van vreemde AA even 
Als met myn eene voet; ten vollen dog befchreven , 
Ini licht begin te treen, hoewel in flegt gewaat , 
Dog’t kleed maakt niet de man; g'lyk ’t anders dikmaals 
gaat; 
Want door dien dat ik weet, dat veele wonderheden 
In myn befloten zyn, die eerft haar cerfte treden 
Uyt haar verborgentheen in "t ligt des Werelds doen , 
Wil ik, 't zy waar ik kom , daar door niet adrs vermoen 
Dan gunft, dies vaar ik been na Neerlands fcbone Kuften ; 
Om daar te tonen wat voor Kruyden hier beruften 
In dezen Oofterhoek, des Werelds Nagelbof 
Ambon „'t geen ik vertrouw den grooten Godt tot lof 
Zal firekken, u tot eer, en het gemene befte, 
Waar op van nu af aan myn hoop flantvaftig vefte, 
En ganfch niet agten wil der laft raars [chimp en Dot, 
Terwyl zulks aliye zy bet digemene lot 
Der geener , die iets raars en loffelyks voor de menfchen 
- Ferionen ih gefchrift, en zo; ^k geen veele vts 
Te weten; halen uyt het diep der duy fterbeyd, 
En dede? weten doen met een diurzame vlyt. 
Dog aangezien; dat die dus [cheppen haar vernoégen 
Om vreemde fchriften met baar lafter te door ploegen 
Of noyt , of zelden iets pryswaardigs voor den dag 
Te brengen weten, is *t dat Momus niet vermag 
Met zyn fenynig fpogB op my, neen ik zal leven, 
En door Patronen gunft den Momus nog doen beven, 
Voor my, als zynde door die Heeren onder flut , 
Aan Wien myn opdragt luyd, en dus genteg befchut ; 
Als dan na weynig tyts zult gy door my betoonen, 
Dat waardig zyt de naam u door Apollos Soonen 
In 't duytfe Roomfche Ryk voor lang al toegewyd; 
Dat gy de PLINIUS Der INDIANEN az 
Hier mée zeg ik vaar wel, den Hemel wil u geven 
Een Neftors ouderdom ; in "t minft zo lang het leven ; 
Dat gy niet my alleen bekomen meugt in druk; 
Maar ook myn ander helft, en alles tot een fluk, 
"t Geen u volleerde breyn, zo voor als na het mijjen, 
Van u gezigt (Öramp!)) de Werelds op te deg 
Bedagt heeft , als wanneer met een gemeen beklag 
Europa uw’ verlies zal finerten nagt en dag. 
] D. S HAFNIENSIS. 
Clercq van den Aütbeur. 
Aad E PI 
