Zoo leven na bun dood de namen 
Der Burmans, de zoo troaw hun plicht, 
Aan Hollants Schoole, of die van ^t Sticht, 
Betoonden, en een. eer bekwamen, 
Die door oprechte dankbaarheit , 
Noch flraalen vol. van luifler fpreit , 
Als ^t laate nageflacht fraag hoort hun lof gezongen; 
rx Juichend Koormuzyk van duizeut, blyde tongen. | 
Zoo mocht my in myn jeucht gebeuren, 
Uit "s gryzen PETRUS wyzen mont, 
Wiens kennis nimmer weerga vond, 
Te fmaaken dallerzoerfle geuren; | 
Als by my nodigde op ^t. onthaal 
Van zum re_Griekfche,.eu.Roomfche taal, 
Dan voelde myn a verflant zyn Heen vermoogen groeien, 
Als hy het met den dauw van wysheit, kwam befprocien. 
Myn Nimf te “zwak den lof ve gingen, =" 
Dier Vraagbaak van de wetenfcbap , 
Vreeft met een roekeloozen flap, 
In Febus heiligdom te. dringen; 
Maar Juecht. hem om dees laaffe "s 
EL X neen haar dankbaarheit , voor kunfl ; 
Zy ziet zyn abide hooft met 200 veel loof belaaden , 
Dat daar geen plaats meer is voor haare larwerblaaden. 
Zoo ziet m’ u. ook met vajie febreeden , `V 
O-Burman! Amfels Hippokraat ! -. / 
Der .kranken wiffe toeverlaat / 
Op *t loflyk Spoor dier Mannen treeden ; 
dls men uw oordeel en verflant, 
Uithlinken ziet aan allen kant, 
Of als uw vlyt ons toont in 200 veel wyze boeken, 
Een Khat; dien uw v verm? uit kruiden weet te zoeken. 
decode. Ý S O ed [e 
