$ 
200 ~ HERBAR II AMBOINENSIS 
Locus. In infulis Amboinenfibus plurimum ignotus 
eft hic fructus, exceptis paucis quibusdam in Mani- 
pa. In infulis Xulaffenfibus & ora Celebes Orientali 
majori in copia occurrit. 
. Ufus. Incolae autem fructum edere nelunt, & cor- 
ticem tantum trunci dulcem & glutinofum adhibent, 
mifcentque. paftis ; quibus utuntur ad pifces veneno 
enecandos. In Java funt magis noti, ibique eduntur. 
In Zeylana edules quoque funt, ubi noftra natio illos 
quoque Siymappels vocat. 
In Rumpbii Au&uario bec adduntur. 
Bilaco Carbou jungi poteft Bilacus Amboinenfis filve- 
ftris, cujus truncus & rami nullas omnino gerunt fpi- 
nas, ramulique & foliorum petioli irregulares funt ac 
nodofi: Longis petiolis tria infident folia Manipele 
fimilia, fed minora, herbacei faporis, cum parva a- 
maritie. Fruêtus eft inftar ovi minoris avis Cafuarii , 
parum tuberculofus , externe rugofus, coloris coria- 
cei; fub duro putamine officula locantur inftar parva- 
rum Amygdalarum mucofa carne obducta, odor ejus 
eft gravis, faporque acris inftar Raphani. Lignum ad- 
modit fragile eft „ ita ut craffiores etiam rami facilli- 
me abrumpantur , eorum enim medulla interior eft fun- 
gofa inftar Sambuci , nullique ınfervit ufui.  Crefeit 
ad fuperiorem fluminis Alpb oram. Leytimorenfes ex 
hoc fru&u componunt Sihuhunat, quod erroneum eft, 
& tamquam medicamentum adhibere volunt, nomen 
autem hoc competit Ampaco minori: vide porro, Cova- 
Jam Horti Malab. part. 3. Tab. 37. ibique notas..  — 
. Tabula O&ogefima Secunda 
Mes exhibet Bilaci Taurini , qui Bilaci Carbou vocatur, ubi 
itt. A. 
& officula feminalia in confpeêtum veniant. 
Finis Libri Primi. 
> 
f MAVAN 
£a N 
Ejus fru&um diffettum reprafentat , ut ejus pulpa. 
* 
Plaats, In de Amboinfcbe Eylanden is by meeft onbekent, 
bebalven eenige weinige op Manipa. In de Xulafe Eylan- 
den en de Oojt-kuft van Celebes, vint menze in meerder 
quantiteyt. 
Gebruik. Dog de Inlanders willen de vrugt niet eeten, 
gebruikende flegts de zoete.en kleverige fcborfe des ftams on- 
aer de papjes, die men bereyt om de viffen te vergeven. 
Op Fava zynze beter bekent „en werden aldaar gegeten. Op 
Ceylon zynze ook eetbaar , alwaarze onze natie mede Slym- 
appels noemt, 
In bet Auttuarum van Rumphius wert dit "er bygedaan: 
By Bilac Carbou kan men: voegen d’Amboinfche wilde . 
Bilac , wiens boom en takken gants geen doornen hebben: 
de takskens en ryskens flaan onordentelyk en knoeflig. Op 
lange ficelen ftaan drie bladeren , die van bet ManipeeJcbe 
gelyk , dog wat kleinder, en moeskruidig van fmaak, met 
een kleine bitterheit. De vrugt is als een klein Cafuaris- : 
Ey, een weinig bultig , van buiten ruig met een kleur als 
leer. Onder een barde fchaal leggen korrels als kleine Aman- 
delen , omgeven met een flymerig vleefch: de reuk is vies „ 
de fmaak jcherp als Peperwortelen. Het bout is zeer bros , 
zo dat ook dikke takken ligt afbreken, want ze bebben van 
binnen een pit als vlier , onbequaam tot eenig werk; by 
Staat boven aan de rivier Alph. Die van Leytimor maken 
een Sibubunat daar van , bet welk abuys is , en willen bem 
tot een Medicyn gebruiken, want dit is de naam van Am- 
pacus minor: ziet verders de Covalam van de Hortus Ma- 
labaricus in bet derde deel, Figuur gzs, 
De Twee: en Tachtigfte Plaat ` 
Vertoont een Tak van de grootfie Bilac, die de Bilac Carbon ge: 
naamt wert, alwaar 
Lett. A. Deszelfs doorgefnede vrugt verbeelt , op dat deszelfs merg 
- en de zaden gezien. Runnen: werden, . x 
Einde van "t Eerfle Bock, ` 
LL rg 
Liber I. Caput LXIX. . 
