IV. Boek. XXXI Hoofiff. 
Arboris lignum durum eft aptumque bipaliis: Ra- 
dices fupra terram elevate ad Oebat Sagueri adhi- 
bentur, ut & trunci cortex , ficuti de precedenti 
fupra fuit dictum , ille vero Saguerum neutiquam 
amarum reddunt , uti verum Oebat Sefoat , fed ipfi 
gravem addunt acorem cum parva adftrićtione , un- 
de nec facile acefcit. 
Tabula Trigefima "Tertia 
Ramum exhibet arboris, quae folium acidum minus Rumpbié 
vocatur. 
A. Ejus radices fupra terram elevatas repreefentat. 
B. Veio fructum. 
AMBOINSCH KRUYDBOER. 6: 
Het bout is bard, en bequaam om bandfpaaken daar 
van te maken. De wortelen die boven de aarde ftaan, 
werden gebruikt tot een Oebat Sagueer , als mede de 
Jcbor[fe des ftams , gelyk boven van 't voorgaande gezegt 
is. Zy maken den Sagueer geenfints bitter, gelyk °t op- 
rechte Oebat Sefoat, maar geven bem een barze ryns- 
beid, met een kleene adftriétie, en laten bem niet ligt 
zuur werden: 
De drie- en dertig [le Plaat 
Vertoont een Tak van een Boom, welke het Heyne zuur: 
blad van Rumphius genaamt wert. | 
A. Vertoont deszelfs wortels, zo als die zig boven de aarde 
vertoonen. 
B. Deszelfs vracht, 
CAPUT TRIGESIM. PRIMUM. 
Lignum Salis minus. Aytaffi Ketsjil. 
Ignum Salis minus ab utrisque antecedentibus ar: 
L boribus differt, que ab Hitoenfibus etiam tan- 
quam lignum Salis habentur , illud vero rectum, 
fed tenuem gerit truncum , ramique viciflim terni ac 
terni divifi funt, quorum bini laterales medio adcu- 
buerunt, funt autem rotundiores ac firmiores quam 
recedentium. 
Folia fibi invicem cruciatim funt obpofita ‚fex fep- 
temve digitos longa, binos ac binos cum dimidio la- 
ta. In junioribus arboribus hec acute & fubtiliter 
dentata funt, ita ut fere fpinofa fint, in vetuftiori- 
bus vero rara iftorum dentium adparent veftigia; 
funtque porro crafliuscula , glabra, & fplendentia; nul- 
las notabiles gerentia coftas transverfales , funtque 
Ylä rara in ramis, faporis fatui, igni injecta ftrepi- 
tum inftar falis excitantia, unde & nomen fortita eft 
hzc arbor. cnine cortex ruffus eft & punctatus; Li- 
um vero albicat, durum, & folidum eft: Radices 
upra tefram quoque elevantur , uti in precedentibus, 
fed non ita frequenter. | : 
Nomen: Latine Lignum Salis minus.  Hitoenfibus 
Aytafi & Aylautafß Laun Maun feu Kitsjil , quod 
idem denotat, Tafi enim Hitoenfibus fal fignificat. 
Locus. In Hitoenfi crefcit regione tam circa litus 
quam in ipfa regione, fed ubique in humidis folis, 
per quz rivuli decurrunt. 
Ufus. Lignum ‘non peculiarem pr&bet ad tigna 
ufum: JEthiopes ejus folia urunt circa infantes; 
quus hi variolis laborant confluentibus cum duris pu- 
ulis, qua ipfis Sackit Catjang vocantur. 
XXXI HOOFDSTUK. 
Kleyn Sout- Hout. 
HE kleenbladige Lignum Salis verfchilt van de 
twee voorgaande: By de Hitoeëzen mede voor li- 
. gnum Salis gehouden, dit beeft een rechten doch 
niet dikken ftam, de takken verdeelen bum met beurten 
drieen drie, waar van de twee ter zyden tegens den mid- 
delften aangelegen bebben, doch zy zyn ronder en ftyver 
dan aan de voorgaande. 
De bladeren ftaan ook tegen en boven malkander in ’t 
kruys , zes en zeven duymen láng , twee en twee en een 
balf breed. Aan de jonge boomen aan de kanten fyn en 
Scherp getand , bykans ficekelig , dog aan de oude boomen 
ziet men "er weinig overblyfzels van; voorts dikacbtig , 
glad, en glimmende, zonder merkelyke dwars - aderen , 
weinig in *t getal aan de takken, wan fmaak fmets, in ’t 
wuur kner/Jenze als zout , waar van ze den naam hebben. 
De fchorffe is ros en gefpikkelt. Het bout witachtig y 
bard, en digt. De wortelen [taan mede boven de aarde, 
gelyk aan t voorgaande , dog zo veel niet; 
Naam. In * Latyn Lignum Salis minus. Int Hietoeës 
Aytaffi en Aylautaffi Laun Maun of Kitsjil, van de- 
zelfde beduydenifje, want Taffi in ’t Hitoeës is zout te 
zeggen. 
laats. Hy waft op 't Hitoeéze Land, zo wel om- 
trent de ftrand als Landwaart in, dog over al op vogtige 
gronden , daar kleene rivieren loopen. 
Gebruik, Het bout beeft mede geen zonderlyk gebruyk 
in "t timmeren. De Mooren branden de bladeren omtrent 
baare kinderen, als dezelve de kleene pokjes hebben, uit 
harde puyften beftaande , die ze Sackit Catjang noemens 
- CAPUT 
H 3 XXXII. 
