200 HERBARII AMBOINENSIS Liber V.cap, XLV. 
CAPUT QUADRAGESIMUM 
QUINTU M. 
Solulus arbor. Roraco. 
Æc arbor commune gerit nomen cum frutice 
H quodam fagsllofo litoreo, Solulo diéto ; eft autem 
hzc perfecta arbor, licet non craflior fit crure, 
ejusque truncus Obduétus eft cortice fufco & fuccofo, 
Hujus coma angufta eft & inordinata, in breves ramos 
divifa, qui in plures iterum breves dividuntur ra- 
chides, quz bin& terneve fimul exérefcunt , & in 
minores laterales iterum dividuntur. Folia cum illis 
Turii conveniunt, fed funt minóra,'& anguftiora, 
digiti articulum nempe longa, minorem digitum la- 
ta, fuperius obtufa, brevique & acuto apice donata, 
oris deorfüm flexis ac fine coftis, nervus autem me- 
dius inferne maxime protuberat , alternata vero locan- 
tur, feptem & octo paria ab utraque rachidis parte 
cum inpari extremo, quod & maximum eft, funt au- 
tem fuperne glabra & lete viridia, inferne glauca, 
faporis fatui & herbacei, fi rami abrumpantur , odo- 
rem fundunt quafi fabaceum. 
Flores illis Fabarum vel Catjang fimiles funt, pu- 
filli, & albi." Fructus plerumque gemini fimul depen- 
dent peculiari ex petiolo, digitum longi , immo bre- 
viores , femi digitum lati, inftar corniculi incurvati , 
plani, & per longitudinem parum fulcati féu rugofi, 
quorum quidam fimpliccs, alii duplices videntur, 
anguíto collo fibi juncti, quavis autem pars 
hujus unum alterumque continet officulum, oblon- 
gum , & planum, fere inftar fabarum Sinenfium , fed 
minus, primo album, dein fufcum. Hec arbor per 
ftipites propagari poteft. 
omen. Latine Solulus arbor. Malaice Solulo Pobon , 
ac tantummodo Solulo, Ternatice Roraco, quo no- 
mine maxime nota eft. - EN 
Locus. In Amboina exotica eft , una tamen alterav 
circa zdes obcurrit plantata ,, & uti dicitur, ex Ter- 
nata primum translata, ineboreali Ceramz plaga iti- 
dem invenitur. 
Ufus. Licet ejus folia herbacea fint & ita fapiant, 
ad cibum tamen raro vel rion adhibentur, ex hifce 
"vero décoctum praeparatur, vel in aqua tantum con- 
_teruntur & propinantur ad Amboinenfium variolas 
expellendas, quibus contrita folia externe etiam in- 
ponuntur. Expertum quoque eft puerum ex arboris 
pfu brachium fregiffe, cui hec folia arcte adligata 
ihid curarunt. unde ipfis virtus tribuitur luxatos & 
fractos artus Cürandi.- . ANT curucIs er fou BIDS 
rant, quod propinant contra Beriberi feu Paralyfin 
Indicam. T 
Tabula Centefima Vigefima Otlava 
Ramum exhibet Sow, quee Parkinfoniz fpecies videtur. 
SUVI HOOFDSTUK, 
De Solulus- Boom. 
D^ boom beeft een gemeenen naam met een kruy- 
pende firand-beefter Solulo genaamt ; bet werdeen 
+ formgele boom, hoewel niet dikker dan een dye, en 
den flam i$ bekleet met een bruinagtige zappige fcbor[Je. 
De kruin is final , onordentivk, in korte takken verdeelt, 
em dezelve wederom in veele korte ryskens, dewelke met 
twee en drie by malkander flaan, en al wederom in zyde 
takjes verdeelt, De bladeren gelyken die van Turi, dog 
zyn kleender , en fmalder, te weten een lid van een vin- 
ger lan& , eneenpink breed , van voren fLomp toelopende met 
een kort, [tyf [pitsje, met de randen neerwaarts gebo- 
gen, en zonder kennelyke ribben, dog de middel-zenuwe 
buylt beneden ver uit, verwiffelt tegens malkander Jtaan- 
de, met zeven en acht paaren aan een rysken, en een 
voor uit alleen, "t welk ook het grootfte is, boven glad 9 
en regt groen, van onderen blauwagtig , finets en moes- 
kruidagtig , en fmeerig van fmaak , in "t afbreeken van 
de takken werd men ook een boonen reuk gewaar. 
„Het bloeizel is als dat van boonen of Catjang , Heen. 
eh wit. De vrucbteh bangen gemeehlyk twee by mal: 
kander , dog ieder op een byzondere’ fteel een vinger lank 
en minder, een balve vinger breed, wat krom als een 
boorntje, plat, en im de lengte wat gevoorent of rimpes 
lig, zommige zyn enkeld; andere ab dubbeld , met een 
malle bals aan malkander bangende, en ieder deel ver- 
bergt een of twee boonen. Dezelve zyn lankwerpig, en 
plat , fcbier als Sineeze boonen, dog kleender , eerft wit, 
daar na bruin. Dezen boom laat zig met takken ver- 
planten. 
Naam. In ’t Latyn Solulus arbor. Op MaleytsSo- 
lulo Pohon , en flegts Solulo, op Ternataans Roraco, 
met welken naam by meet bekend is. | | i 
Plaats. -Hy is in Amboińa vreemd ,° hier en daar vind 
men bem by de buizen geplant , zo men zegt eerft uit Tera 
naten aangebragt, dog op de Noord-zyde van Ceramwerd 
by ook gevonden. === - 7: ; 
Gebruik. Hoewel de bladeren moeskruydagtig fmaken; 
20 werd bet er tot de koft niet of weinig gebruikt, 
maar van de bladeren makenze een decottie, of wryven- 
ze [legis in water, en gevenze te drinken, om de Ame 
boinfche pokken ter degen te doenwitflaan , waar op men dan 
de gewrevene bladeren van buiten legt. Nog heeft men 
een experiment , dat een jonge door °t wallen van eem 
boum zyn arm gebroken bebbende , door t ftyf opbinden 
van de gewreve bladeren— ie, daarom bem de 
kragten toegefchreven werden, om de verftuytte en ge- 
brokene leden te genezen. Andere maken een decottie van 
de fcborffe, en geven die te drinken tegens de Beriberi, 
of Ooft-Indifche lammigbeid. | 
De Hondert acht en twintig fe Plaat 
Vertoont een Tak van de Solulus-Boom , welke tot het gellagt 
van de Parkixfonia (chypt te behooren, RA 
XLVI. 
