

• 



124 



IIERBARII AMBOINENSIS . LikrVI. CaputlXiV. 



CAPUT SEXAGESIMUM QUARTUM, 



9 



Marnanira alba. Daun fanca. 





LXIV. HOOFDSTUK 



e 



witte Mamanire-Jlruik 





*\ 



i 



ALba hzec fpecies fruticem gent precedent! fimi- 

 lem , qui multis quoque ramis fefe engit hon 

 ultra viri altitudinem , ejus fuperiores partes 

 lanuginoise funt, & ad {aftum molles : Folia plerumque 

 bina fibi funt obpofita, illis prioris fimilia, fed paulo 

 latiora , ad oras maxime & fubtiliter ferrata inftar 

 foliorum Urticas , fuperne obfeure virentia, rugofa, 

 interne cinerea, lanuginofa, craffisque obliquis ve- 

 nis percexia , caeterum ejusdem coloris cum praece- 

 denti , quatuor ac fere quinque pollices longa , tres 



ftruik de 

 regt opft 

 opperfi 



elen zyn wolagtig y 

 en zagt in 9 \ aamajien y de bidder m jiaan meefi tegen 

 malkander , de vorige gelyk , dog wat breder ; aan de 



bovenjl 



a 



iker-groen, ring, 



dikke fchuinfe cider en , ande\ 



If fie couleur als de vorige , vier enfehaars vyfd 



fmaak 



onderfi 



lata digito.s, iaporis fieri, ad ilium foliorum Guajavi Cujavos- bladeren trekke^e, en de reuk na Boom-liiizen. 

 adcedentis, odorque ad arborum pediculos adcedit. 

 Flores brevibus & coadunatis ex racemis depen- 

 dent , minimi & albi , propc foliorum ortum unique 



circa petiolos : Illos fvu&us infequuntur pufilli, & 



"* • funt- 



rotundi , quorum pauci perfe&i excrefcunt 

 cue albi & fuccofi. Ejus cortex eft tenuis, fragilis, 

 &ficcus, lignum, uti prioris, molle eft & inutile. 

 Nomen. Latine Marnanira alba • Malaice Daun fan- 



De bloemen hangen aan korte, en op malkander gedr on- 

 gene trosjes , zeer klein , en wit van verwe , by den oor- 

 Jprong der bladeren ronlom de Jlelen , daar op 



ca 



poet 



j 



ce Caju fanca. 



Locus. In fterilibus crefcit agris in levibus filvis, 



& defertis hortis uti prior, fed rarius obcurrit 



Ufus. Ad focum etia 

 enim flammam concioit 

 titur, un 



_ _ _._, - perfeftie komen> 



en ook wit en vogtig.zyn. De fetors is dun, bros, en niet 

 zappigy 't bout als boven ligt, en ondeugent. 



Naam. In *t Latyn Marnanira alba , op^ V Maleits 

 Daun fanca, op H Baleits Mamaniran pcetj en Ingan 

 ingan, op Java Caju fanca. 



Plaats. Het waft op magere velden in kreupelbofcb en 



ergevonden. 



Ht 



ac cito in cineres conver- 



men 

 feu Bafilico 



d 



&mulie 



pud Baleyenfes fuum fortita eft no- 



vorige 



%jcb 



heeft : zo koken de 



Sulafji of Bafil 



atque puerperis ifta propinant inftar geven het de kraamvrouwen te drinken gelyk het vorige; 

 Alii ejus radices coquunt, quas exfii- andere koken de wortelen 9 en geven het te drinken in aU 



bent contra Diarrheas, ad exficcandum vero, prio- 



rem praferrem, quum ficcioris fit nature, atque 

 alba h?ec foecies acrior fit : Folia ejus contrita , & 



tumoribus , illos diffipant. 



Cumino 



Tabula uinquagefima Nona 



Ramum exhibet Marnanira alba. 



CAPUT SEXAGESIMUM QUINTUM. 



Frutex Ceramicus. Caju cerarn. 



buikloop, dog om op 

 gaande beter houden , om dat *t zelve droger van aarEis y 

 en de witte zoort min of meer feberpigbeid heeft. De bla- 

 deren gewreven, met azyn gekookt , ryfl y en wat Cumein % 

 en omgejlagen op de harde gezwellen , verdryft dezelve. 





De Negen en Vyftigjle Plaat 



i tak van de witte Mamanire-Jlruik, 



LXV. HOOFDSTUK. 



De Ceramfche Struth 





V 



\ 



/ 



praecedenti Marnanira alba parum differt Caju 

 ceram, immo ejus tantum varietatem habeo, 

 altior autcm excrefcit, ramosque gerit magis 

 rcgulares, quibus folia infidentbina fibi obpofita, non 

 autem per paria uti in binis praecedentibus , fed cru- 



Mamaniran verfchilt 



takken 

 malkander ft 



fchiet 



ftegt 



ciata, funtque minora prioribus , quatuor pollices de twee voor gaande , maar in'tkruis, de bladeren zyn 



longa, binos lata digitos, non rugofa vel lanuginofa, kleinder dan de voorgaande, vier duimen lang , twee vin~ 



fed glabra, atque ad oras adeo fubtiliter ferrata, ut geren breet^.niet ruig ofwolagtig, maar glad, aan de 



vix diftingui poffit, ipforum apices quoque brevio- kanten zofyn gezacgt, dat men bet evenkennm kan; de 



res funt , fuperne glabra , viridia , & fplendentia , in- /pits is ook wat korter , boven effen , eras-proen , blinkende, 



feme grifea & magis alba , quam in binis prioribus , 

 multis obliquis admodum coftis, atque inter has plu- 

 rimis venulis pertexta , faporis ingrati & Fiiicini. 



witter 



fchuinfe ribben , en daar tufjeben met fym 



onlieffelyk en Vaarnagtig van fmaak 



Flores itidem albos profcrt in brevibus corymbis Het bloeifel is insgelyks wit, op korte dollen of 



feu umbellulis plurimis circa ramos pofitis, quales & 

 fruftus funt initar albi nempe Corallii , qui ab avibus 

 maxime expetuntur : Cortex & lignum eft ficcum & 

 leve, uti binorum antecedentium. Radix non profun- 

 de fub terra fcfe extendit , fed hinc inde furculos 



malkander ftaande rontom de takken , 

 vrugten ; te, weten als witte Koraal ,' die" de vogeltjes 

 gaern eten. Defcbors en bout is droog en ligt , gelyk aan 

 de twee voorgaande. De wortel verfpreit zig niet diep 



profert , qui transplantari poflTunt. 



Malay 



nomen Caju ceram, quod in Banda ufitatL , 



quod ex Cerama ipii obpofita primi eum adduxerint, 

 five quod ab ejus incolis ufum ipfius primum edoct.i 

 fuerint. • . 



nde , die men verpl 



Naam. 



febeu 



In 't Latyn Frutex ceramicus, na 



Ma 



>/ 



>/ 



ft 



e 



in hortis plantatur obTubfequentem ejus ufum ; 

 Ceramic regiorie in finu Hayas & Haytocmette fpon- 

 te in filvis crelcit. 



Ufus. In Banda ad nullum alium adhibetur fcopum, 

 nifi ad piices enecandos & capiendos , hunc in hnem 



contunduntur 





con 



bet van 't tegenover 

 zelve zyn gebruik eerj, 



Plaats. Het is in Amboina cnbekent, in Banda werd 

 bet in de boven geplant wegens *t volgende gebruik , tegen 

 over op Ceram, in de bogt van Hay a en Haymoetette 

 waft bet van zelfs in y t wild. 



Gebruik. In Banda doen ze daar anders niet mede dan 

 viffeben te vergeven en te vangen , tot dien einde nenien 



ze de bladeren, flampen ze in een vyzel, en vermengen te 



met 



i 





