228 , Dr Ferd, Pax. ` 
(Korscuy n. 842); . Cappadocia meridionalis (BALANsA n. 982!), Cataonia, 2000—2300: m; 
(Haussknecht). — 4. Reygassei. In montibus Libani (REYGASSE). 
49. A. reginae Amaliae Orph. . 
ORPHANIDES, in BotssteR Diagn, Ser. Il. I. p. 409. — BOISSIER, Von orient. I. p. 954. 
— Warpers, Annal. VII. p. 633, 
A. ibericum Borbás in Herb. berol., non M, Ben. (Cfr. Just, botan. Jahresb. 1875. 
p. 705). Quo jure Donnie hanc plantam A. iberico conjunxit, mihi valde dubium est. 
Folia 3-vel saepius subquinque-lobata, coriacea, semper glabra vel 
subtus pàrcissime hirtula, supra pallide viridia non lucidula, subtus glauca, 
densissime prominenter reticulata, bast vix cordata, rotundata vel rotun- 
dato-truncata, rarius subcuneata, lobis crenulato-serratis. Petiolus limbum ` 
aequans, glaber. Corymbi breviter pedicellati. Alae subparallelae, saepe 
sese invicem obtegentes, basi non contractae, ubique fere aeque latae, ob- 
tusae. Corymbi suberecti. 
Arbor mediocris, tortuosa, ramulis crebris densis abbreviatis, multo magis habitu - 
A. orientalis quam A. monspessulani , cortice albo-griseo, ad ramos vetustiores fusco- 
nigricante, -Folia satis longe petiolata, aeque longa ac lata, vel latiora, 4—5 cm. longa, 
basi 5-nervata, prima triloba, posteriora evidenter subquinqueloba , qua nota ab affini- 
bus A. orientali et monspessulano differunt, ceterum etiam non ut in his, lucidula, ` 
sed semper opáca. Lobi acuti, coriacei, manifeste crenulato - serrati vel repandi. Co- 
rymbi terminales, pauciflori. , Flores lutescentes, andro -monoici. "Sepala elliptico- 
linearia, obtusa, glabra. Fructus juveniles tomentosi, mox glabrescentes , alae saepe 
roseae. . Loculi nodosi. Samara circiter 41/5—2 cm. longa. 
Sine dubio A. monspessulano et orientali arctissime affine, ut forsan cum his in 
speciem unam conjungi possit; differt autem foliis opacis non lucidulis, subquinque- 
lobatis, lobis semper crenulato-dentatis. Alae samarae ubique aeque latae nec basi con- 
tractae sunt. A. orientale habet folia breviter petiolata vel subsessilia, speciei hujus 
petiolus limbum subaequat. Ab A. monspessulano porro distinguitur glabritie foliorum 
juniorum ; in hoc foliorum lobi acüti vel breviter acuminati, in A. monspessulano typico 
lobi saepissime obtusi sunt. — Nostra opinione potius transitum praebet A. monspessu- 
lani ad seriem A. itali. 
Habitat in regione subalpina montium Kyllene et Ciel mos 
prope Stygem (Omeuaw. Fl. graec. exs. n. 408), in regione abietina 
Parnassi (Gurccrampi in Denn, Fl. graec. exs. n. 2959!) ad Carcaria 
(HrLpnrrcg, Herb. norm. 7021). 
50. A. pubescens Franch. 
FrANcHET, Plant. du Turkestan p, 35. 
Cortex. cinereus; ramuli glabri; petioli elongati, breviter pubescentes; 
folia utrinque -pilosula, praesertim subtus einerascentia, basi subcordata, 
trilobata ; lobis ovato-lanceolatis, breviter acuminatis, inaequaliter dentato- 
crenatis; flores corymbosi, viridi-lutescentes, sepalis ovato-rotundatis, pe- 
talis oblongis, in fructu diutius persistentibus; samarae breviter pilosae, 
nuculae late obovatae, alis erectis, oblongis. 
Fructus fere A. monspessulani, sed pilosi; foliorum lobi. dentato-crenati, ut in 
