Spicilegium canariense. 149 
basi dilatatis, omnibus supra glaberrimis subtus dense floccoso- et albido- 
tomentosis, corymbo amplissimo myriantho, decomposito et superdecom- 
posito, ramulis extremis 2—3—5 cephalis aequilongis ideoque corymbis 
planis aut parum convexis, pedunculis clavatis nudis calathidiis duplo 
longioribus ad ramificationes squamulis setaceis suffultis, calathidiis parvis 
sed iis S. cruenti majoribus praecipue longioribus eylindraceis 10—12 mm 
diametro latis ad basin callosis, involucro plerumque 13 phyllo, phyllis 
primum apice recurvatis, deinde arrectis, glabris, receptaculo 2 ad 3 mm 
lato convexo in medio grosse alveolato, alveolis margine fimbriato, floribus 
radii 6—8 lingulatis purpureis, floribus disci uti videtur limbo purpureo. 
Acheniis radii (longioribus) pilis paucis, disci (brevioribus) late ovatis pilis 
crebris albidis adpressis, pappo albido nee niveo, deciduo, 5 mm longo. 
A S. cruento et Steetzii eliam tomenlosis recedit magnitudine, petiolis regulariler 
exauriculatis, radio paucifloro, a S. papyraceo tomento, magnitudine, foliis crassiori- 
bus , involucri phyllis latioribus glabris, corymbulis densissimis distinctus. 
Hab. In Ins. Palmae Barranco de las Angustias |. Hillebr. 
S. papyraceus DC. 
Etiam haec species involucris parce corniculatis gaudet. Male CaxporLrEvs nomen 
S. Cimae a b. Wess huic plantae (a me affatim in Ins. Palmae silvis Mart. 1884 obser- 
vatae) impositum mutavit, quia folia viva minime chartacea sed mollia herbacea, licet 
tenui structurae. 
Vidi supra civitatem S. Cruz de la Palma magna copia formam penitus 
elabram nunquam arachnoideam. 
Filago L. 
F. lutescens Jord. 
v. evacina n. var. 
pygmaea, acaulis, mono- aut bicephala, facie omnino Evacis pygmaeae. 
Hab. in aridissimis Magn. Canariae prope Telde l. Hillebr. 
Eandem Bourg. I. 312 in siccis Lanzerottae sub nomine Evacis pyg- 
maeae legit et distribuit. Varietatem analogam f. spathulatae Presl.: pro- 
stratam Parl. cl. Schweinfurth in desertis Aegypti legit conf. Boiss. or. II, 
246. Evax vera dubia Insularum civis. 
Andryala L. 
A. pinnatifida Ait. 
C. Schultz in Phyt. Il, 444 varias speciei quam maxime proteiformas 
secundum foliorum divisionem proposuit. 
Pluris momenti videtur crescendi modus. 
1. adest forma typica fruticosa. 
Fruticulum caule crasso tortuoso saepius ascendente humili jam prope 
basin ramoso et corymboso, foliis fasciculatis densis etiam corymbi ramis 
valde foliosis, 
Haec forma locis saxosis regionis calidae Insularum communis est. 
2. adest varietas stricta n. var. 
Caule simplieissimo stricto, e collo radicis suffrutescentis herbaceo, 
