592 MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOREZ MAROCCANS. 
Ar. Geog. Species per regionem Mediterraneam fere omnem (exclusa 
Macaronesia) diffusa. In calidioribus Europe mediæ forsan cum 
seminibus introducta. 
Specimina nostra subalpina a typo discrepant habitu diffuso, ramis bre- 
vibus basi supinis adscendentibus, foliis latioribus. Semina variant 
disco lzvissimo vel minute tuberculato. 
LINARIA MARGINATA (Desf. Act. Soc. Par. i. 36, tab. 7; Benth. in 
DU. Pr. x. 281). 
Mar. sept.—In rupibus juxta Tetuan! In monte Beni Hosmar prope 
Tetuan (Webb Herb.) ! 
Mar. merid.—In rupibus supra Seksaoua circ. 1100 m.! In regione 
alpina Atlantis Majoris in jugo Tagherot circ. 3000 m. s. m.! 
Ar. Geog. In Africa boreali-occidentalis hinc inde obvia; rarissime oc- 
currit etiam in Hispania australi. Spec. Tetuanensibus omnino con- 
formia bis inveni in rupibus circ. Ronda. 
Specimina multa hujus gregis diligenter explorata mihi omnia ad speciem 
unicam collectivam L. tristem ( L., sub Antirrhino) reducenda viden- 
tur. Plurimz tamen subspecies notis substabilibus definite enume- 
randze videntur— scilicet L. marginata, Desf., L. lusitanica, Lk. et 
Hffgg., L. melanantha, Boiss. et Reut., necnon L. lurida, nob. Nec 
forsan satis diverse sunt L. cesia, Lag. ; Z. anticaria, Boiss. et Reut. 
et L. Rossmüssleri, Willk. L. marginata distinguitur foliis quam 
in L. tristi latioribus, plerumque in verticillos subdistantes dispositis, 
herba viridi nec cæsia, corolla majuscula lutea, nec fusca vel fusco- 
lutea variegata. Calcar variat rectum vel recurvum, rami prostrati 
vel adscendentes. In monte Beni Hosmar prope Tetuan specimina 
legimus foliis duplo latioribus, L. anticarie, B. & Reut., simillima, nisi 
floribus luteis nec albido-czrulescentibus. 
Ex seminibus in jugo Tagherot lectis in Horto Paroliniano cultis enata 
sunt specimina Tetuanensibus simillima, quamvis planta spontanea 
L. tristi propius accedit foliis obtusioribus subezesiis. Semina variant 
disco lævissimo vel tuberculato, et eodem modo ludit L. tristis genuina 
in rupibus Calpes satis frequens. 
L. lurida (Ball in Journ. Bot. 1875, 173). 
Perennis, e collo radicis ramosissima, ramis decumbentibus surculis ste- 
rilibus numerosis; herba tota glaberrima, luride glauca; folia cre- 
berrima, crassiuscula, anguste linearia, pseudo-verticillata, subzequalia; 
flores in racemo brevi 5-8 majusculi; bractez lineares, pedicellum, 
calyci subzequalem superantes ; calycis segmenta interdum parce 
glandulosa, oblongo-spathulata, elongata; corolla sordide ochroleuca, 
calcari lutescente conico sensim attenuato subbrevior, galea apice 
bifida, labio inferiore macula obscura notato, valde convexo, fauce 
velutina. Semina satis matura non vidimus. 
Mar. merid.—In regione alpina Atlantis Majoris legimus, a 3200 m. 
usque 3500 m., in jugo Tagherot ! 
