650 MR. J. BALL’S SPICILEGIUM FLOR EH MAROCCANA. 
Mar. sept.—In arenosis maritimis pr. Tanger ! (Salzm. Exsicc.) ! (Webb 
-Herb.)! (Schousb. l. c.). 
Zanoni primus hanc speciem publici juris fecit et icone satis bona illus- 
travit anno 1675. Confer * Istoria Botannica, p. 14, fig. 5 (nec 6 ut 
habet Meisner l.c.). Semina et spec. exsiccata Tingitana Zanoni 
habuit anno 1664 ab Alexandro Balam mereatore Anglico, qui serius 
semina et specimina Morisonio przbuit. 
Ar. Geog. Species per regionem Mediterraneam imprimis occidentalem 
dispersa. Fertur in insulis Græciæ, sed deest in Oriente continentali. 
Forma arcte affinis ( R. maderensis, Lowe) in Macaronesia. 
Rumex pictus (Forsk. Fl. ZEg.- Arab. 71), — R. lacerus (Balb. Miscell. 
19; Meisn. in DC. Pr. xiv. 69), — R. bipinnatus ( L. fil. Suppl. 211; 
Schousb. Gew. Marok. 169). 
Verisimiliter est etiam R. roseus (Desf. Fl. Atl. i. 320, et Poir. Dict. v. 
65, non L.). 
Mar. occid.—Frequens et satis ludibundus occurrit in arenosis juxta 
urbem Mogador! et in proxima prov. Haha meridiem versus! 
(Schsb. 1. c.). 
Stirps nostra ludit foliis simpliciter pinnatifidis ut in spec. orientalibus, 
vel bipinnatifidis ut in deseript. Schousbeeana. Flores vidi masculos 
et hermaphroditos in eodem racemo, nec, ut vult cel. Meisner l. €., 
dioicos. Hee nota tamen in grege R. Acetose certe variabilis. 
R. pictus est procul dubio ipsissimus R. lacerus, Balb., in arenosis 
JEgypti inferioris ad Rosetta alibique obvia, nomen igitur antiquius 
prioritate gaudet. 
R. pictusa R. tingitano differt statura humiliore, caulibus e collo radicis 
valde ramosis, foliis profundius divisis, valvis subcallosis. In R. tin- 
gitano nervus medius valvarum nec incrassatum mec (nisi rarius ad 
imam basin) prominens, dum in R. picto nervus ad basin valvarum 
prominens sepius in callum parvum lanceolatum incrassatum. Pro 
subspecie R. tingitani enumerandus. 
Ar. Geog. R. pictus in arenosis Africze borealis et Arabiee et Syris ob- 
vius est. : 
R. scurATUS (L., Meisn. in DC. Pr. xiv. 69), var. INDURATUS, n0b., 
=R. induratus (Boiss. et Reut. Pug. 107). 
Mar. merid.—In convalle Ait Mesan a 1500 m. usque 2000 m.! In 
jugo Tagherot (R. et Fr. spec. in Herb. Kew.)! Spec. ex monte 
Djebel Ouensa ab indigeno Ibrahim lecta benev. comm. cel. Cosson! 
R. induratus; Boiss. et Reut., pluries a me in Hispania lectus, mihi vide- 
tur mera varietas R. scutati. Spec. nostra Atlantica fere intermedia 
sunt sed stirpi Doissierianz propiora. 
Ar. Geog. R. scutatus per Europam fere omnem (exclusa arctica) et 
in montibus regionis Mediterranez late diffusa est. Deest in Maca- 
ronesia et in Insulis Britannicis. Varietas induratus in peninsula 
Iberica et in Atlante Majore. 
