BEBBERIDEAllUM JAPONIC COIS^SPECTXTS. 427 



eundum, 1862, flor., JDickinsl n. 904, flor. et fructif'.); in mon- 



tibus Nikko et Fudsi-no-yama (Jfrtrr^.?^ ! flor.). 



Japonice: Ko Hebinoborazu, i. e. Berheris minor {ltd KehJce), 



2. B. TsCHOis-osKiAKA, Regell loc.cit. 21; Fmnch. et Sav. 

 Enum, ii. 272, n. 2510. 



Hab. in principal! insula : alpe JN'ikko legit Tschonoski ! 1864 

 {Maocbnowcz^ iter secundum, ex herb, horti bot. Petrop. in herb. 

 Kew.). 



Japonice : Miyama Hebinoborazu, i. e. Berber is montana 

 {miTii). 



Planta in Kiu-Kiang, China, inrenta a Maries ! n. 206 flor. in 



berb. Kew. posita est, hinc speciei forma foliorum et aliis cba- 



racteres proxime congruunt : Japonica et Sinica inter se dif- 



ferunt, quod in liac ramuli sulcati, angulati, spinulosi simpliciter 



quod in ilia ramuli tereti, striati, spinis nullis. Sed Eegel 



Q* c, 21) dicit " ramis teretibus, spinis nullis a B, Thunhergii et 



-B. sinensi facile dignoscitur," quae sunt illius notso ut banc 



speciem a duabus iUis secernat. Id quod fortasse earn esse 



speciem distinctam probat cui novum nomen B. Mariesii m. dari 

 licet. 



YU 



B. 



vulgaris, Thunl, FL Jaj). 146; Miq. 

 Bnum. i. 22, n. 95. — Hebi-noborazu, 



KeisJce. Nihon 



Kei 



pi. V. A. 



Hab. in principalis insulae regionibus montams et humidis 



Mino 



(Mi 



iter secundum, 1865, flor J ; in alpe Nikko (Savafier, n. 2090). In 

 insula Tezo (Smalll in herb. Columbia Coll. New York). 



Japonice: Tsuneno Hebinoborazu, i.e. Berheris vulgaris {Bo 

 KeisJce^. 



Miq 



Sav. Enunu i. 22, n. 94. 



Somoku Dsusetsu, Arh. ii. 5, pi. v. B. 



Hab. in Japonia (C TFnyAf ! flor.) loco non commemc 

 bot. indigen. lecta (ex Miguel, Z. c); in monte centrali J 

 alt. 27,000 ped. (Maries I); Fudsi-no-yaraa {Ito Keisk 



Keisk 



