Decades plantarum novarum. XLVII—XLVIII. 11 
462. Symplocos Martini Levl., nov. spec. 
Affinis praecedenti a quo differt foliis ovatis, supra nitidis, subtus 
flavescentibus in acumen dejectum abrupte contractis, junioribus mem- 
branaceis; stylo magis elongato. Si flores sint caerulei mera Bodinieri 
varietas erit. 
Kouy-Tchéou: Kouy-Yang, mont du Collége, fin avril 1908 (Em. 
Bodinier). 
463. Symplocos caerulea Lévl, nov. spec. 
Affinis S. Bodimieri floribus albis et extus azureo-caeruleis, a quo 
tamen differt floribus discoloribus, longiuscule pedicellatis, lobis calycinis 
acutis, filamentis staminum nec dilatatis, nec ad apicem attenuatis; foliis 
anguste lanceolatis, ad apicem non contractis, mox refractis. Fructus 
conspicue ovatus, levis, glaber, conspicue stipitatus, brunneus, 5—6 mm 
longus, lobis conniventibus discum superantibus. 
Kouy-Tchéou: Pin-Fa, 13 avril et 5 juin (Jul. Cavalerie, 2293, 
2403). 
464. Symplocos Cavaleriei Lévl., nov. spec. 
Rami brunnei, glabri; folia membranacea. parva 4 cm X 15 mm, 
petiolata, crenata, lanceolato-obovata ad apicem obtusiuscule acuminata. 
flavo-viridia, subtus pallidiora, nervo supra impresso; fructus lageni- 
formis, brunneus, glaber circiter 5 mm longus, longe pedicellatus, pedi- 
cello fructum aequante vel superante; lobis inflexis discum superantibus; 
spicae petiolo 4— 10 longiores, hirtellae. 
Affinis S. modestae Brand a quo fructu lageniformi satis differt. 
Kouy-Tchéou: Pin-Fa, Niang-Ouang, 28 mai 1903 (Jul. Cavalerie, 
1022). 
465. Symplocos Balfourii Lévl., nov. spec. 
Frutex, ramis glabris, griseis; folia coriacea 15—17 X 2,5—3 cm, 
glabra lanceolata, acute acuminata; petiolata petiolo fusco; flores albi 
spieati, spicis petiolo 1—3 longioribus, hirtis; bracteae imbricatae obtusae 
inferiore interdum extus villoso; calyce parvo, glabro; petala nervata 
obtusa; stamina 25 — 30 stylo longiora. 
Affinis S. nerüfoliae a quo differt racemis petiolo conspicue lon- 
gioribus. 
Kouy-Tchéou: Pin-Fa, bois, 11 oct. 1905 (Julien Cavalerie, 2527). 
466. Symplocos pinfaensis Lévl., nov. spec. 
Rami brunnei, villosi; folia ovata, glabra, serrulata, 7— 10 X 2—4 cm, ad 
basim cuneata ad apicem abrupte acuminata, nervo supra impresso, vix 
petiolata; flores albi odori, spicati, 4-plo petiolo longiores; calyx glaber: 
stamina 10—15 stylum superantia. 
À S. spicata, cui aspectu affinis, ramis setoso-villosis distincta. 
Kouy-Tchéou: Pin-Fa, 18 mars 1902 (Jul. Cavalerie, 838). 
467. Ophiopogon Argyi Levl., nov. spec. 
A ceteris generis speciebus diversus radicibus longis in tuberculos 
claviformes desinentibus; folia refracta; variat fructu nune albo, nunc 
caeruleo, 
Kiang-Sou: Vulgo Ma-Men-Tong (d'Argy). 
