414 Vermischte neue Diagnosen. 
718. Dichrostachys nutans (Pers) Benth. g. grandifolia Lanza, l. c., 
p. 106. — Ramuli, folia, pedunculi, calyces glabri. Folia multo majora, 
pinnis 4—8, foliolis in quaque pinna 15—22 jugis. Spicae cum pedun- 
culo folio breviores. Nectaria duplo longiora. — Quamquam in hac forma 
pinnae sint pauciores et foliolorum jugi in quaque pinna numero fere 
aequales eis formae praecedentis, tamen folium multo majus ob petiolo 
primario longiore, pinnis inter se remotioribus folio lisque majoribus; 
ideoque spica, quamvis eae formae praecedentis subaequilonga, folio suo 
multo brevior remanet. — Hisce notis, glabritie idest et foliorum ampli- 
tudine, habitus valde diversus. — Erythraea: Hamasen: Inter Ghinda 
et Filfil, 28. V. 1906, fl. et fr. (Senni no. 256). Nom. vulg.: gonók. 
719. Hypodematium Erythraeae Lanza, l. c., p. 115. — Annuum, her- 
baceum, humile, e basi ramosum, ramis inferioribus (circa 4) caule 
dimidio vel ultra brevioribus. Caulis ramique tetragoni, acutanguli, sub- 
alati, internodiis brevibus, pilis albis irregulariter patentibus hirsuti. — 
Folia opposita, late linearia, apice breviter acuta, basi parum attenuata, 
supra subglabra, subtus pallidiora subhirsuta praesertim ad nervos vix 
prominentes, margine scaberrima. Stipulae membranaceae, pellucidae, 
glabrae, in vaginam brevem connatae, laciniis in quoque latere 3, me- 
diana lineari, lateralibus triangularibus multo brevioribus..— Flores 
minuti (3 mm circa longi), 8—10 in capitulis terminalibus et axillaribus 
sessilibus congesti, foliis plurimis densis radiantibus quasi verticillatis 
cinctis. — Calycis dentes 4 sub anthesi subaequales, subtriangulares, 
acuti, ciliati, corolla parum breviores; post anthesin accrescentes, in 
fruetu valde inaequales. Corolla flavescens, tubulosa, superne subventri- 
cosa, lobis brevibus rotundatis, pilis albis paucis longis extus munitis. 
Stamina inelusa, corollae lobis parum breviora. Ovarium angulato-alatum, 
pubescens, superne pilis longis albis rigidis hirsutum. — Capsula hirsuta, 
praecipue in parte superiore. — Semina psilliformia, fusca, nitida, 
granulosa, a latere sulcata, in sulco tenuiter flavescenti-papillosa; arillo 
parvo albo, carnoso. — Flores re vera solitarii axillares, in glomerulis 
(potius quam in capitulis veris) congesti ob summam proximitatem folio- 
rum axillantium. — Erythraea: Hamasen: Asmara, 26. X. 1906, fl. et 
fr. (Senni no. 326). 
120. Conyza stricta Willd. var. macrorhiza (Schultz) Mattei, 1. c., p. 118. 
— C. macrorhiza Schultz ex Rich. I, 387. Vatke in Linnaea, XXXIX 
(1875), 485. — Erigeron macrorhizon Schwnf., Beitr. 147. — C. Schultzü 
Hochst. — Exicc. Schimp. ed. Hohenack., 2355 et ed. II. Hohenack., 
1104. — Erythraea: Hamasen: Asmara, 26. IX. 1906, fl. et fr. (Senni 
no. 340). 
121. Achyrocline luzuloides (Schultz) Vatke e. typica Mattei, 1. c.. p. 119. 
— Caule elato basi ramoso; foliis longiusculis anguste linearibus, acu- 
minatis; anthodiis angustis in cymas laxas corymbosas vel paniculatas 
confertis, bracteis exterioribus lanceolatis acutis, albidis. — Erythraea: 
Bogos: Inter Cheren et Ela-Bared, 29. VIIL 1906, fl. (Senni no. 345). 
— Dembesan: Inter Ela-Bared et Az-Teclesan, 31. VIIL 1906 (Senni 
