526 C, Vandas. 
in Conspectu, Fl. gr., I, 229 plantam nostram pro typica habet. — Ad 
Patras in Achaia legit amiciss. Ot. Reiser. 
10. Hypericum confusum Vandas, l. c., p. 120. — Syn.: H. bithynicum 
Boiss. var. maius Boiss., Fl. or., VI, 130. — Glabrum, caulibus a basi ar- 
cuata, stolones foliosos edenti adscendentibus, erectis, ca. 30—50 cm 
altis, simplicibus, manifeste tota longitudine elevatim quadrilineatis, laxe 
foliosis, hic et inde ramulis brevibus ex axillis foliorum auctis, foliis 
nunquam pellucido-punctatis, margine subrevoluto parce nigro-punctatis, 
ovatis vel ovato-oblongis, basi cordata amplexicaulibus, apice obtusius- 
eulis, pagina inferiore pallidioribus, nervis prominulis, bracteis inflores- 
centiae inferioribus lanceolatis, basi subauriculatis, fimbriatis, fimbriis 
latitudinem earum adaequantibus, nigro-glandulosis, floribus numerosis 
satis dense cymoso-corymbosis, sepalis lanceolato-linearibus, acutis, sparse 
nigro-punctatis, fimbriatis, fimbriis capitato-glandulosis, inaequalibus, lati- 
iudinem sepalorum subaequantibus, petalis (quoad e speciminibus fructi- 
feris manifestum) nigro-punctatis, margine stipitato-glandulosis, calice 
subduplo longioribus, capsula sepalis adpressis vel subpatentibus parum 
longiore, vesiculis eius inordinatim dispositis, globosis vel ovatis. — H. 
Montbretii. Spach, pro quo Dr. Formánek ipse plantam nostram deter- 
minavit, longe distat caulibus subbilineatis, foliis conspicue pellucido- 
punctatis, sepalis breviter fimbriatis, sub fructu patulis, capsulis oblongis 
multo longioribus. — Stirps nostra cum H. bithynico Boiss., e silvaticis 
circa Byzantium et Olympum bithynum noto, arcte affinis esse videtur, 
quod secundum descriptionem (specimina ad comparandum non possideo) 
plantae nostrae simile. Differt autem optime caulibus elevatim quadri- 
lineatis (fere ut in H. quadrangulo L.!, nec teretiusculis, sepalis parce 
nigropunctatis, capsulae vesiculis nonnulis versus dorsum carpellorum in 
vittam longitudinalem non elongatis. -- Caulibus elevatim quadrilineatis 
ab omnibus speciebus sectionis Drosocarpia Spach., quae in Boissier, Fl. 
or. enumerantur, diversum. In supplemento Fl. or., p. 130 H. bithynicum 
Boiss. 8. maius Boiss. describitur, quod secundum auctorem a typo solum 
folis maioribus diversum. Varietas haec cum planta nostra maxime 
affinis, nisi identica. — Böjük- -Dere in T. e., Adampol in As. (1V, 31, H. 
Montbretii Spach.). 
7H. Trifolium alpestre L. var. glabrum. Vandas, |. c., p. 156. — Tota 
planta dentibus calicinis exceptis parce longeque ciliatis glaberrima. — 
In foliorum pagina inferiore ad nervum medium et ad margines stipu- 
larum pili longi albi rarissime observantur. — Tergestum (1887). 
12. Trifolium pannonicum Jacq. forma angustifolium Vandas, l c. 
p. 158. — Folia linearia, summopere 6 mm lata, — In: stirpe typica 
folia duplo latiora (10—12 mm) proveniunt. Dugopolje (cum typo), Smol- 
jana et Hresa in Bosnia (1887). Plantae, quas ipse in Bosnia multis locis 
observavi, latifoliae sunt; > ^ o io Po 
EI Sedum. Cepaea L. var. glabrum Vandas, 1. c, D 218. — Tota 
planta: glabra. Beleš pl. in M. (XIII, 232, pro typico). - i u. 
