Novae species atque formae Rhamnorum hungaricarum a Lud. Simonkai. 105 
Planta australiensis (var. typicum) est glabrior excellitque statura 
minori, foliis profundius trilobatis fere glabris, scapis abbreviatis folia 
haud excedentibus (vide iconem Muellerianam in Hook. Journ, Bot., 
VII, 1855, tab. XI). 
Planta tasmanica (var. tasmanicum Hook. f. |. c. sub Dichopetalo) in 
Fl. Tasm., tab. XXXV, delineata excellit statura robustiori majorique, 
scapis foliis longioribus, foliis totis strigoso-hirtis minus profunde lobatis, 
floribus minoribus. 
XXXII. Novae species atque formae Rhamnorum 
hungaricarum a Lud. Simonkai descriptae. 
(Ex: Növ. Kózl. VI [1907], pp. 39—58, Beibl, pp. 11—13.) 
1. Rhamnus Alaternus L. a. var. eulata Simk., l. c., p. 42 et p. 11. 
Dignoseitur foliis late ellipticis, vix acute terminatis. An varietas 
stirpis Linneanae adriatica? 
2. Rhamnus Alaternus L. b. var. angustata Simk., Le p. 42 et p. 11. 
Dignoseitur a var. Rh. Alaterni eulatae mihi: foliis laneeolato-oblongis 
subacuminatis. Nascitur in ditione oppidi Fiume, habeo illam equidem 
ex Pyrenaeis orientalibus. 
3. Rhamnus Alaternus L. c. var. foliis-variegatis Simk., l. c., p. 42 
et p. 11. 
Varietas haec hortulanorum habet folia late-lanceolata, pallide viridia, 
maculis albis variegata. 
4. Rhamnus Nicolae Simk., l. c., p. 47 ic. 5. et p. 12 cum var. Buduae 
Simk.; E c., p. 48 et p. 11. 
Rhamni Nicolae Simk. duas conservo varietates: a) Unam quam 
typum habeo, et quae foliis praesertim subtus cinerascentibus, petiolis 
foliorum nervisque dorsualibus egregie pubescentibus, dignoscitur. Habitat 
in insula Sancta-Nicola ad pagum Budua — ubi 1901, nov. 17 legi. — 
b) Alteram quam ob foliis viridibus, petiolis glabris pro var. 3. Buduae 
Simk. propono, et quae ad maritimis rupibus inter pagum Budua et 
oppidum Cattaro est indigena, a mihi ibidem 1901. nov. 18. lecta. 
5. Rhamnus illyrica Griseb. var. 8. orbiculata (Bornm.) Simk, l. c., 
p. 52-et p: 12. ; 
Syn.: Rh. orbicularis Bornm. in Ostr. Bot. Zeitschr., 1887, p. 225. — 
Rh. Sagorskii Bornm. in Bot. Centrbl., 1897, n. 7, p. 4. 
Rhamnus orbiculata Bornmüller videtur mihi a typo Rhamni illyricae 
Grisb. (Pantocsek |. c.), foliis, indumentoque aliorum membrorum magis 
glabrioribus solum-diversa . . .). 
6. Rhamnus asplenifolia (Dippel) Simk., l. ¢., p. 57, ic. 10 et p. 13. 
