234 Dr. E. Rosenstock. 
formibus, oculo nudo vix conspicuis, 4—5 cm inter se remotis, proximis 
(1 jugo) 1 cm fere longis, margine integris vel ineisis, ceteris normalibus, 
multijugis, infimis deflexis exceptis recte patentibus, apice incurvatis, in- 
ferioribus oppositis, superioribus alternis, plerisque interstitiis ipsarum 
latitudinem aequantibus inter se remotis, omnibus sessilibus, e basi sub- 
aequali vel inferiorum angustata lineari-lanceolatis, acuminatis, usque 
ad 3/, dimidiae latitudinis pinnatifido-incisis; segmentis lineari-oblongis, 
margine subreflexo leviter crenulato-serratis, obtusiusculis, lateris an- 
terioris subrecte patentibus, posterioris suboblique proelinatis, medialibus 
maximis, c. 6 cm longis, 3 cm basi latis, superioribus gradatim decres- 
centibus, in apicem acuminatum, subintegrum demum transeuntibus, 
basalibus pinnarum inferiorum reductis, mediarum ae superiorum ceteris 
subaequalibus; rhachibus gracilibus, cinnamomeis, supra sulcatis et 
adpresse strigosis infra teretibus et ubique brevissime tomentoso-puberulis; 
costis supra sulcatis, sparse strigosis, subtus teretibus et cum costulis 
venisque breviter pubescentibus; venis lateralibus simplicibus, in 
segmentis maximis 7—8 in utroque latere sitis, basalibus supra sinum mar- 
ginem attingentibus; soris margini subapproximatis, in omnibus venulis 
segmentorum fertilium obviis; indusiis persistentibus, minimis, setosis, 
eglandulosis; sporis in speciminibus repertis. fabiformibus, hyalinis, lae- 
vibus (an maturis?). 
Yungas australis: Sirupaya pr. Yanacachi, sub. 16° lat., 2350 m 
alt, in silvis umbrosis. 15. XII. 1906, 1. Dr. O. Buchtien, No. 495. 
Die zur opposita-Gruppe i. w. S. gehórige Art besitzt die von 
Christensen in seiner verdienstvollen Monographie dieser Gruppe als 
Typus IV bezeichnete Form der Spreite (lamina abrupte attenuata, pinnis 
infimis glanduliformibus), wührend sie durch andere Merkmale der zu 
Typus III gehörigen D. Regnelliana C. Chr. näher kommt. 
11. Dryopteris yungensis Christ et Rosenst., nov. spec. 
Phegopteris; rhizomate cum stipitibus inferioribus ignoto; laminis 
ovali-lanceolatis, herbaceis, in sieco supra brunnescenti-viridibus, subtus 
pallidioribus, pilis sparsis, margine  crebrioribus hinc inde obsessis, 
pinnato-pinnatifidis vel basi subbipinnatis; pinnis suboppositis, 10— 12- 
jugis, late distantibus (interstitiis maximis 7 cm inter costas assequentibus), 
subfalcato-incurvatis, basalibus maximis, c. 13 cm longis, 3,5—4 em 
basi latis, petiolis c. 3-millimetralibus instructis, e basi subaequali, 
superiore recte truncata, rhachi parallela, inferiore subobliqua lineari- 
lanceolatis, ima basi pinnatis, inde profundissime pinnatifidis, apice acu- 
minato integerrimo, sequentibus (5 jugis) subaequalibus ac conformibus, 
brevius petiolatis, superioribus (4 jugis) sessilibus, gradatim diminutis, 
in lobos apicis lineares, subfalcatos, integros sensim transeuntibus; seg- 
mentis plerisque late linearibus, subfalcatis, margine integerrimis, apice 
obliquo, obtuso, basi lata (postica paullo decurrente) adnatis, maximis 
usque ad 2 cm longis, 8 mm latis, iis jugorum 1—2 infimorum liberis 
(pinnulas repraesentantibus), basali postico maximo, margine grosse 
crenato; rhachibus subquadrangularibus, striatis, costisque helveolis, 
