28 Magnus Brenner: Varietates novae Taraxacı officinalis. 
X. Varietates novae Taraxaci officinalis. 
Von Magnus Brenner. 
(Ex: Medd. Soc. Faun, Flor. Fennica, h. 32, 3, MI. 1906, p. 96 — 99.) 
1. Taraxacum officinale var. stenolepis Brenner, }. c., p. 97. 
Mediocre — sat humile; folia obscure viridia, tenuia — sat firma, 
lingulata, regulariter pinnatifida, laciniis vulgo contiguis, triangularibus, 
reversis, integerrimis vel dentatis, glabra subglabrave; scapi erecti, saepe 
eurvati, colorati, leviter araneo-villosi —- glabri; capitula mediocria — 
parva, angustiflora, radiantia; squamae invalucelli angustae, subulatae, 
sigmoideae, reflexae ad scapumque adpressae; antherae sine polline. 
Praesertim squamis involucelli angustis a var. Ostenfeldii diversum. 
Fennia: Ad Sörnäs prope Helsingforsiam et in par. Inga Nylandiae 
in ruderis. 
2. Taraxacum officinale var. ungulatum Brenner, |. c., p. 97. 
Vulgo elatum; folia laete viridia petiolis laetis, tenuia, elongata, 
regulariter pinnatipartita, inter lacinias vulgo subulato-dentata, laciniis 
triangularibus, vulgo reversis, acutis — subulatis, integerrimis vel plus 
minusve dentatis, glabra vel leviter pilosa; scapi erecti, saepe curvati, 
versicolores, sub capitulo saltem araneo-villosi; capitula mediocria — ma- 
jora, angustiflora, plana vel convexa, plena; squamae involucelli latae, 
subovatae, acutae, unguiformes, patentes — recurvae; squamae involucri 
sat latae, ad apicem vulgo gibbiferae; antherae sine polline. Differt a 
var. uncinato statura majore petiolis foliorum laetis praesertimque squamis 
involueelli majoribus latioribusque, a var. Ostenfeldii squamis involucelli 
patentibus unguiformibus. 
Fennia: Ingá Svartbück et Vesterkulla in agris, pinetis betuletisque 
ad margines viarum. 
9. Taraxacum officinale var. divaricatum Brenner, l. c., p. 98. 
Sicut var. ungulatum, sed squamae involucelli sigmoideae, divaricatae, 
ut in var. intermedio: antherae sine polline. Variat foliis obovatis, sub- 
integris, vel plus minusve incisis — pinnatis laciniis angustissimis subu- 
latis remotis, petiolis saepe rufis. Squamis involucelli interdum subreflexis 
in var, Ostenfeldii transit. 
Fennia: Ad Helsingforsiam in ruderis, Helsinge Fólisón ad rupem, 
Ingá Svartbäck in ruderis, agris, marginibus viarum campisque graminosis. 
4. Taraxacum officinale var, lacerum Brenner, 1. c., p. 98. 
Vulgo humile; folia prasina, firma, brevipetiolata, obovato-oblonga, 
obtusa subacutave, irregulariter incisa vel laciniata, basin versus pro- 
fundius incisa, vel tota folia profunde pinnatipartita lobis triangularibus 
reversis — subsemilunaribus acutissimis, integerrimis vel grosse dentatis 
vulgo pilis brevibus pilosa vel araneo-villosa; scapi erecti vel a 
