Eine neue nordische Art des Typus der Poa pratensis. 83 
subcuneatae, 2—3-florae; glumae longae subaequales (gluma I long. 
4—5 mm), valvulas aequantes vel subaequantes, lanceolatae cuspidatae, 
saepe incurvae, glaucescentes vel violascentes vel intense purpureo- 
violaceae, pruinosae, dorso scaberrimo, lateribus planis laevibus, textura 
mox firma et colore albescente demum eburneo; valvula I, anguste 
ovata vel lanceolata, leviter tomentosa, long. 3,5—4,5 mm; antherae 
flavidae vel subviolascentes, magnitudine Poae pratensis, longae 1,5 mm; 
caryopsis, brunnea vel subcastanea, major, longa 2—2,3 mm, diam. 
0,5—0,6 mm. 
Est quasi typus Poae pratensis (s. str. e pratis, nemoribus, hortis 
egressus, jam locis frigidioribus, solo udo, aéri rorifero, vento algido ad- 
aptus, inde a litoribus balticis usque ad montes Lapponiae et Mare septen- 
trionale dispersus. Poa pratensi (s. str.) aliquanto rarior. 
Skandinavien: Hab. in uliginosis, pratis et viarum marginibus irri- 
gatis, fossis graminosis, solo abiegnorum muscoso humido, haud raro in 
pratis litoralibus, hinc inde in pascuis solo duriore turfoso. Vidi speci- 
mina typica ex Olandia (Borgholm), Gotlandia (Torsburgen, L. Karlsón), 
Ostrogothia, Sudermannia (locis permultis), Uplandia (it), Vestmannia, 
Dalecarlia (Falun), Lapponia. 
Variat: 
f. Ehrharti Lindm., l. c., p. 89, fig. 1, A—C. Typica. spiculis glaucis, 
in uliginosis Sueciae media. Syn.: P. hwmilis Ehrh. (nomen), secundum 
specimen mancum Herb. Haun., inscriptum „115. Poa humilis Ehrh. Up- 
saliae.* 
f. brevior Lindm., |. c., p. 89, fig. 6. Culmo humili, 10—15 cm alto, 
foliis brevibus vel brevissimis rigidis, innovationibus quoque abbreviatis, 
panicula minore, spiculis minoribus long. 5 mm vel infra, glumis saepe 
latioribus brevioribus, valvularum apices non attingentibus, colore saepe 
purpureis v. violaceis. Forma cum specim. nanis P. pratensis (s. str.) 
haud confundenda! Forma vulgata; vidi specimina e Scania (Herb. Lund.); 
Hallandia (Herb. O. Nordstedt); . Suecia media (ipse); Saltholmen Daniae 
(Herb. Haun.); hue multa specimina borealia et alpigena pertinent, Syn.: 
P. humilis Fr. Herb. Norm. 9. 93, B, ex max. parte. 
f. aucta Lindm., l. c., p. 90. Major, culmo 50-60 cm alto, foliis inno- 
vationum aggregatis circumdato, laminis productis, erectis, panicula glauca 
majore, ramis saepius ternis vel quaternis. Occurrit hinc inde locis pingue- 
factis Sueciae mediae. 
f. rigens (Hn.) Lindm., 1. c., p. 90. Forma gracilior, panicula parva, 
spieulis griseo-violaceis sub lente punctulato pictis. Hab. in Lapponia. 
P. rigens Hn., Skand. Fl, ed. 1, 1820. 
f. praetexta Lindm., l. c., p. 90, fig. 1, D. Planta aliquanto robustior, 
panicula plurifera, colore saepius intense coeruleo-purpurascente. Hab. in 
litoribus balticis Sueciae. Vidi etiam spec. e Gellskov Daniae et Ringerige 
Norvegiae (Liebmann, Herb. Haun.), atque e Lyngen Finmarckiae (Laestadius 
1838 sub nom. ,var. rigorosa^, Herb. Stockh.). Syn.: P. pratensis f. costata 
Aschers. et Gr. 1900 (ex parte ?). 
