160 Vermischte neue Diagnosen. 



bus, intus pilosis; corollis mediocribus (diam. 2.5 cm), oitrinis. extus 

 tomentellis, intus ± glabrescentibus et dense punetulatis: filamentorum 

 inaequalium lana albida, antherae filamentis duplo circiter breviores; cap- 

 sula ovoidea, glabrata. 



Habitat in Albania inque Macedonia. In declivibus prope L'eskueb 

 (Ed. Formanek 1891 [exeuiplaria in herb. Dris. de Borbas]): 1893 ibidem 

 semina hujus plantae legit et in horto suo plantas educavit cl. Dr. 

 Georgius Dieck zoeschensis. Pormam simplicem prope Malo Ridzo Mace- 

 doniae legit Formanek 1899 (exempl. in herbario Dris. de Borbas). 



Proximum Verbasco Laguro F. et M„ a quo differt inflorescentia ± ra- 

 mosa, indumento alieno, parciore (e. gr. calyces non occultante), tloribus 

 multo minoribus, calyces tantum duplo superantibus, bractearum forma. 

 A Verb. austrcUi Schrad. (V. pMomoide auct, non L.) differt colore herbae 

 albicanti. floribus minoribus, tomento haud crasso, flocco partis superioris 

 plantae florendi tempore deciduo, bractearum tenerrimarum. glabratarum 

 forma singulari, calycum lobis extus glabratis, etc. A Verb, bulgarico 

 Yelen. foliis non acute dentatis, nee demum viridibus. a V. crenatifolio 

 Boiss. habitu. foliorum forma ac indumento, foliis caulinis mediis haud 

 decurrentibus etc. procul distat, a V. thracico Velen. quocum bractearum 

 fouma convenit, indumento, foliorum forma, bractearum calycumque indu- 

 mento etc. differt, a V. niveo Ten. quocum solum foliorum forma convenit, 

 fere omnibus characteribus abhorret. 



25. Erigeron uniflonis L. var. glabrescens Rikli in Ber. Schweiz. Bot. 

 Ges. Bern XIV (1904), p. 130. 



Involucrum ± glabrescens usque omnino glabrum. 



Zerstreut, ofters unter der Normalform, scheint jedoch stellenweise 

 ziemlich haufig und ganz konstant zu sein (Graubunden, Gotthardgebiet, 

 Wallis. Berner Oberland, Oberwalden, Alpsteingebiet). 



26. Erigeron unifiorus L. var. neglectiformis Rikli, 1. c. p. 130. 

 Planta robusta luxurians. Caulis crassus rigidulus, adscendens, 



10 — 20 cm altus; folia caulina 4 — 8, capitulum magnum 1,8—2,7 cm 

 latum. Habitu E. neglecto Kerner proximus, sed sine floribus $ filiformi- 

 bus: differt praeterea caule curvato-adscendente plerumque haud rubes- 

 cente et floribus radii pallidioribus; interdum capitula 2 — 3. 



Wildheuplanggen und Urwiesen der hoheren Gebirgslagen der Schweiz. 



27. Erigeron alphas L. subsp. typicus S. Beck var. gracilis (Tavel in- 

 ed.) Rikli, 1. c. p. 132. 



Planta tenera atque tenuis 8 — 15 cm alta. Praeclara caulibus tenui- 

 bus. teneris, gracilibus et foliis angustis, longelanceolatis, in petiolum 

 imprimis tenuem contractis. e basi enascentibus. Folia caulina parva, 

 saepius fere squamaeformia. Plerumque monocephalum capitulo parvo 

 1.2 — 1,6 cm lato. 



Graubunden: Puschlav (Brockmann); Davos (v. Tavel): Ofenpass- 

 gruppe (Brunies). — Wallis: Hauptsachlich in den siidlichen Talern. 



