Asclepiadaceae novae Austro-americanae. X07 



Quoad caulem foliaque cum ceteris hujus generis speciebus (ex. gr. 

 B. lineari Decaisne) bene congruit; recedit cymis laxis, bifloris. ad folia 

 bene evoluta suboppositis. quam ob notam cum Nephradenia est compa- 

 randa. Etiam biologice peculiaris est; floret enim vere, cum congeneres, 

 quantum mihi innotuerunt. extrema aestate et autumno floreant. 



Corolla Barjoniae rotata esse saepe ab auctoribus indicatur, quod 

 vero falsum est. Semper enim est urceolato-campanulata v. campanulata, 

 etiam in B. cymosa Fournier [Flora brasil., fasc. 95 (1885), p. 206 & tab. 54]. 

 Quae species, ad specimina olim in „Brasilia occidentali" a Tamberlik 

 collecta, nunc in herb. Musei palatini Vindobon. asservata descripta, 

 passim in Serra da Chapada (Matto Grosso) occurrit et saepe fruticosa 

 evadit, circiter 1.5 m alta. 



B. platyphylla K. Schumann [Engler, Bot. Jahrbiicher, Band XXX, 

 (1901), Beiblatt 67, p. 31] omnino eadem est ac B. cUoraefolia Decaisne 

 [DC. Prodr. VIII (1844), p. 512]. Comparavi specimina orig. utriusque in 

 herb. Musei botan. Monac. et herb. Musei botan. Berol. asservata. De- 

 scriptio a Fournier [Flora brasil., fasc. 95 (1885). p. 206] data quoad 

 folia minus bona est. Differt a B. cymosa imprimis foliis reniformibus, 

 mucronatis. 



Rojasia Malme gen. nov.. 1. c. no. 14, p. 10. 



Frutex volubilis, folis longepetiolatis. ovato-triangularibus: inflores- 

 centiis extraaxillaribus alternis. Flores majusculi, corolla subrotato-campa- 

 nulata, tubo brevissimo, lobis lineari-oblongis. glabris; coronae squamis 5, 

 inter sese liberis, usque ad medium bifidis, lobis penicillatus; gynostegio 

 subsessili: caudiculis articulatis; polliniis oblique ovoideis; stigmate piano, 

 umbonato. 



Genus Gonolobearum ob coronae squamas peculiare. Affine est Om- 

 phalophthalmo Karsten, quod jam lobis corollae praesertim apicem versus 

 barbatis, lobis squamarum coronae glabris, gynostegio stipitato et polliniis 

 latis recedit. 



Nominavi hoc genus in honorem Tobiae Rojas, custodis herbarii 

 Hassleriani, juvenis paraguayensis ingenii acumine egregii. exploratoris 

 florae patriae intrepidi. 



6. Rojasia gracilis (Morong) Malme, 1. c. no. 14, p. 10, tab. 2, fig. 4, 

 Gothofreda gracilis Morong, Annals N. Y. Acad. Sci. VII (E>ec. 1892), 

 p. 162 (e descriptione et monente E. Hassler). 



Frutex (v. suffrutex) volubilis; rami teretes, graciles, pilis paten tissi- 

 mis, brevibus, pauciseptatis, crebris, immixtis longioribus raris, hirsutuli, 

 mox cortice crasso, stramineo v. lutescente obtecti, internodiis vulgo 

 3—5 cm longis. Folia longepetiolata, petiolo vulgo 1,5 — 2 cm. rarius 

 usque 2,5 cm longo, ovato-triangularia, 2—4 cm longa, 1,5—3 cm lata, 

 basi hastato-cordata v. subtruncato-cordata, sinu brevissimo apertissimo- 

 que, auriculis rotundatis, apice acuta v. saepe obtusiuscula et mucronata 

 et supra et subtus pilis paten tissimis, brevibus, crebris — sparsis hirsu- 

 tula, pinnatinervia v. subpalmatinervia, nervo mediano ceteris validiore. 



