152 Gust. O. A:N Malme : Eryngia nova e Rio Grande 



cillimis, solitariis v. rarissime geminatis, usque 8 mm longis, ceterum sat 

 crebre setosa, setis gracilibus, brevibus, solitariis, ± adpressis; caulina 

 sursum sensim decrescentia, erecta, media (inflorescentias haud sufful- 

 cientia) 8 — 12 cm longa, e basi jam sat angusta sensim angustata, in 

 acumen tenuissimum excurrentia, in margine (ima basi excepta) sat 

 crebre setosa, setis sat brevibus, inferioribus patentibus, ceteris ± ad- 

 pressis, superiora (inflorescentias suffulcientia) multo breviora, apicem 

 pungentem versus in margine subnuda. Inflorescentiae laterales in 

 parte tertia summa v. dimidia superiore caulis evolutae, bis v. rarius ter 

 trifurcatae, sursum sensim accrescentes; terminalis vulgo 5-(rarius 4- v. 3-) 

 radiata, pedunculo terminali primario vulgo 1,5—2 cm longo, capitulo bene 

 evoluto; radii bracteis suffulti, 1,5 — 2 cm longis, pungentibus, vulgo ter 

 trifurcati, pedunculis apicalibus secundariis tertiariisque circiter 1,5 cm 

 longis. Capitula haud colorata v. saltern subincolora, ovoideo-globosa, 

 8 — 10 mm longa, 6 — 8 mm crassa; bracteae (involucrantes suffulcientibus 

 haud longiores, cum iis conformes, ± reflexae), oblongae, circiter 3 mm 

 longae, late subhyalino-marginatae, dorso nervo mediano incrassato cari- 

 natae, subobtusae, nervo excurrente crasse acutissimeque mucronatae, 

 dorso apicem versus scabridulae. Sepala ovato-oblonga, obtusa, minute 

 mucronulata, dorso scabridula. Pructus omnino Heterophlyctidiorum, squa- 

 mae dorsales tamen ut in Eryngio Ghamissonis minus bene evolutae. 



Rio Grande do Sul: Cachoeira, in summa ripa praerupta ri- 

 vuli campestris (5. 1. 1802, Malme II. 973. Specimina fructibus maturis 

 submaturisve ornata). Minas Geraes: in cacuminibus siccis montis 

 Serra de Caldas (1. 10. 1873, Mosen 541. Specimina floribus ornata), 

 Caldas (23. 11. 1861, Regnell III. 604 p. p. Specimina fructibus submaturis 

 immaturisve ornata. — Ad aquaeductum. 5. 12. 1873, Mosen 890. Speci- 

 mina fructibus submaturis immaturisve ornata): verosimiliter hue pertinet 

 etiam specimen a beato Regnell ex Uberava reportatum (15. 11. 1848, 

 III. 604 p. p.) capitulis vermiculo v. insecto monstrosis. 



Species sine dubio affinis E. pandanifolio, abs quo foliis basalibus 

 multo angustioribus, caulinis brevioribus, inflorescentiis minus polycephalis, 

 capitulis haud coloratis (v. saltern subincoloribus), terminalibus primario 

 et secundariis jam bene evolutis etc. recedit. Etiam quoad tempus an- 

 theseos differentia adest. 



Praecipue praecipiti vere florere videtur. 



2. Eryngium luzulaefolium Cham, et Schldl. var. longifolium Malme, 

 1. c. p. 11. 



Herba perennis 0,6 — 0.9 m alta; caulis simplex, teres, striatus, in- 

 ferne circiter 3 mm crassus, foliis 3 v. 4 munitus. Polia basalia (et 

 caulinum infimum) patula, lineari-lanceolata. vulgo 30—40 cm longa, 

 3 — 6 mm lata, apice acuta, basin versus angustata, in margine cartilagineo 

 integerrimoque spinuloso-setosa, setis gracillimis, in parte tertia infima 

 folii patentissimis, sat crebris, geminatis, usque 12 mm longis, ceterum 

 solitariis. multo brevioribus, sparsis v. raris, erectis v. ± adpressis, sat 

 inconspicuis, in parte media folii saepe omnino deficientibus, inferne in 



