\ 56 Eug. Vaniot: Borraginaceae novae chinenses. 



adsunt parvae (ut in Eryngio Chamissonis); squamae laterales longae. 

 liberae. 



Rio Grande do Sul: in campis siccis v. subsiccis pluribi et 

 copiose; reportavi specimina e Porte Alegre (6. 12. 1901, II. 709). 



Floret imprimis praecipiti vere; jam mense Jan. fructus maturos 

 collegi. — Caulis i'ormicis praebet domicilium praedilectum. 



Species in viro distinctissima. A ceteris Eryngii speciebus Brasiliae 

 australis recedit statura alta, caule glaucescente, foliis basalibus ± recur- 

 vatis, e basi lata sensim angustatis et spinis valde pungentibus longisque 

 (spina accessoria saepe auctis) munitis. foliis caulinis divaricatis — de- 

 flexis, inflorescentiis polycephalis, capitulis globosis incoloribusque et 

 mericarpiis dorso squamosis. 



Ab E. paniadato De Laroche, cujus forma typica in Chile, Argentina 

 et Uruguay occurrit, jam habitu et mericarpiis facillime dignoscitur. 



Vidi hujus speciei specimina etiam ex Uruguay (Sellow d. 183. — 

 Herb. Berol.), Santa Catharina („In Campo d'Una bei Laguna." Nov. 1889. 

 Ule 1482. — Herb. Berol.), Minas Geraes (Widgren. — Herb. Stockholm) 

 et Sao Paulo (Mugi. Nov. 1833. Riedel 1405. — Herb. Berol. & Stock- 

 holm). 



E. ciliatum Vellozo (non Cham. & Schlecht.) ad hanc speciem forsan 

 pertineat. Icon tamen nimis rudis. 



6. Eryngium pristis Cham, et Schldl. var. mitigatum Malme, 1. c. p. 17. 



Folia basalia fere omnino esetosa v. tantum basin et apicem versus 

 setis quam in forma typica gracilioribus, fere semper solitariis munita 

 (interiora interdum in margine toto spinoso-setosa). Inflorescentiae late- 

 rales fere semper omnino deflcientes. 



Rio Grande do Sul: Cachoeira, in campo aprico, inter myr- 

 taceas fructicosas humiles, quas „Ara<,'a" vocant incolae (10. 1. 1802. 

 II. 1283 a. Specimina floribus ornata. — 31. 1. 1802, II. 1283. Specimina 

 floribus fructibusque ornata). 



Propter folia basalia fere omnino exarmata habitum fert peculiarem. 

 at ceterum cum Eryngio pristis omnino congruit. 



XLIY. Eu£. Vaniot, Borraginaceae novae chinenses. 



(Aus: Le Monde des Plantes VII, no. 35-36 [1905], pp. 42—43.) 



1. Lithospermum albiflorum Vaniot, 1. c, p. 42. 



Radix succo violaceo tincta; caulis 70 — 80 cm altus, a basi ad 

 apicem valde hirsutus, simplex et aphyllus intra medium. Folia 

 ovato-elongata, acuminata, 3 — 5-nervis parallelis insignibus praedita, utrin- 

 que hirta, pagina superiore nigrescente. tuberculis albis, aliis majoribus 



