Solana nova vel minus cognita. V. 369 
intermedia, tamen raro simplicia, plerumque subunijuga foliolo terminali 
semper multo majore; foliola lateralia oblique elliptica vel ovata, obtusa, 
foliolum terminale late elliptici-lanceolatum, utrinque attenuatum apicem 
obtusiuseulum versus nonnihil angustatum; foliola omnia in margine 
dentibus parvis valde numerosis apice piliferis minute erosi- 
dentata, lamina textura membranacea, utrinque viridis, supra in me- 
sophyllo pilis satis conspicuis pluricellularibus acutis sparsis instructa, 
subtus in venis venulisque pilis brevioribus primo satis densis, in meso- 
phyllo valde sparsis obsita, mesophyllum subtus in statu sicco punctis 
minutis satis crebris praeditum; folia axillaria pseudostipulacea obliqua 
praecipue in partibus superioribus caulis satis magna usque ad 2 X 1 cm, 
folium ultimum infra pedunculum simplex, cr. 7!⁄ X 1,4 cm, foliis axil- 
laribus pseudostipulaceis satis magnis cr. 1,7 X 1 cm; inflorescentia 
terminalis, cr. 11 —14-flora, peduneulus 8 em longus, furcatus, pedi- 
celli in medio fere articulati, cr. 17—20 mm longi; ‘calyx in statu 
florifero diam. inter lobos cr. 6—7 mm, lobi inaequilongi, majores 
4 X 2mm, minimus cr. 2!/, X 11/, mm, lanceolati, apicem versus nonnihil 
angustati, acuti, extus sicut peduneulus et pedicelli pilis pauci- vel pluri- 
cellularibus aeutis valde inaequilongis praediti, inter quos glandulae mi- 
nutae breviter stipitatae sparsae sunt; corolla alba, magna, (explanata) 
cr. 3 cm diam., lobi membranis interpetalariis satis longe inter se con- 
juncti, extus pilis breviusculis basi crassiusculis erebris, in margine pilis 
tenuioribus brevioribusque e cellulis irregularibus compositis simplicibus 
vel subramosis densissimis instructi; filamenta cr. 1,5 —1,6 mm longa, 
0,6 mm lata, glabra, antherae ellipsoidei-lanceolatae, er. 6 X 2 mm, basi 
manifeste cordatae, apice nonnihil emarginatae, poris introrsis subapica - 
libus obliquis; stylus 10 mm longus, glaber; stigma clavatum, obtusum, 
er. 0,8 mm longum, 0,58 mm latum; fructum non vidi. 
Argentina boreali - occidentalis, Schlucht am Abhang der 
Cuesta del Garabatal bei Siambon, Sierra de Tucuman, 27. I. 1874, florens, 
Lorentz et Hieronymus, no. 802! „Blüte weiss.“ 
Hieronymus bemerkt auf dem Herbarzettel, dass Grisebach diese 
Pflanze für S. pteropodum Kth. gehalten habe, in die Literatur ist meines 
Wissens diese vóllig irrtümliche Bestimmung nicht übergegangen. 
111. Solanum (Tuberarium) simplicifolium Bitter, nov. space. 
Herbaceum, caulis e solo ascendens (an stoloniferum? tuberiferum?), 
in parte inferiore + ve procumbens, irregulariter tortus, radicibus ad- 
ventitiis sparsis praeditus, rami satis numerosi, ascendentes cr. 16—20 
em alti, alis latis (er. 3—3'/; mm) decurrentibus in partibus vetus- 
tioribus margine irregulariter crenulatis marginem versus pilis densioribus 
obtectis instructi; in axillis foliorum folia satis manifesta pseudostipulacea 
obliqua adsunt; folia alterna; lamina simplex, lanceolata, utrinque 
sensim attenuata, cr. 10—13!/, X 3—5 cm, basi in petiolum alatum 
11/4—2 em longum apice acutiusculo in utraque pagina pilis densius- 
culis plurieellularibus acutis non valde longis primo in statu non jam 
evoluto pallide flavescentibus serius albidis obtecta; foliorum margines 
Repertorium specierum novarum. XI. : 94 
