Neue Arten aus der Verwandtschaft der Corydalis aurera Willd. VIII. 499 
caulibus. autem et ramis vix robustis, sed omnibus debilibus. Folia in 
toto minora. Flores, ut videtur, in racemos multo breviores et pauci- 
floros dispositi; bracteae elongatae oblongo-lanceolatae, acutato-apicu- 
latae, pedicellos multo superantes, inferiores pinnatolobulatae, 1 cm et 
plus longae. Flores sub efflorescentia non vidi. Siliquae non pen- 
dulae sed erectae, subtorulosae et vix moniliformes, ferrugineo-brunnes- 
centes, breviores, 1 em vel modo paullo plus longiores; semina nitide 
atra, indistinetius reticulata. 
Minnesota: Fort Snelling (E. A. Mearns, fr. VI. 1891 !). 
Nota. Flores deesse deplorandum est; videtur enim fortasse species 
propria ob habitum et siliquarum forma. 
30. Corydalis pseudomicrantha Fedde, nov. spec. 
Herba gracilis, circiter 25 cm alta, habitu C. flavulae et C. micran- 
thae similis, glaucescens, caulibus saepe pseudodichotome ramosis, striato- 
angulosis, prorsus foliosis. Folia pro rata minuta atque caulina brevius 
petiolata pinnatipartita, segmentis pinnatisectis vel pinnatilobatis, lobis 
saepe trilobulatis, lobulis oblongis vel lanceolato-oblongis, breviter acutis. 
Flores pallide flavi, ut videtur cleistogami aut minime quidem autogami 
petalis interioribus sub anthesi non apertis, in racemos spiciformes 
breves, post anthesin autem elongatos ad ramorum apices conferti; 
bracteae lanceolatae vel lanceolato-rhomboideae, acutae ad apicem 
interdum leviter denticulatae, 0,2—0,4 cm longae et pedicellos robustos 
breves superantes. Sepala squamaeformia minuta vix 1 mm longa, 
triangulari-acuta leviter denticulata; petalum superius vix carinatum, 
circiter 1 em longum, ad apicem subapiculatum lobis repandis, ad dorsum 
carinae ecristatum, caleari recto, ad apicem levissime deflexo, subbullato- 
rotundato, ‘/, totius petali occupante; petalum inferius simile ele- 
ganter unguieulatum; petala interiora unguiculata, ungue anguste 
lineari, lamina spathulato-oblonga, vix quidem panduraeformi, sed ad 
apicem rotundato-dilatata, versus basim obliqua, altero latere truncata, 
altero in unguem angustata, ad dorsum crista non ita alta, paulatim ad 
unguem decrescente, in quo humillime usque ad basim pervenit; sta- 
minum superiorum appendix nectariferus brevis, paullo ad apicem 
subelavatum curvatus. Siliqua linearis, torulosa, erecta, pedicellis 
brevibus insidens, 2— 2,5 cm longa; semina turgida, ad marginem ob- 
tusa, splendide atra, mode prope funiculum obseure reticulata. 
Mittelamerikanisches Xerophytengebiet; Provinz des mexi- 
kanischen Hochlandes; Coahuila: Sierra de Parras, 8000—9000' (C. 
A. Purpus, Pl. mex., fl. fr. VII. 1910, no. 4602!). 
Nota. Primo adspectu putavi formam esse meridionalem C. micran- 
thae, cui sine dubio valde affinis; differentiae autem erant tantae et tot, 
ut speciem propriam efferam. Flores cleistogamos formae diversae nom 
repperi, sed omnes flores calcarati autogami esse videntur, stigmatibus 
in floribus clausis polline dense obtectis. Notabilis autem carinae peta- 
lorum exteriorum ecristatae sunt et siliquae longiores, graciles. 
32* 
