80 
Crocorum Synopst ADDENDA. 
Vide supra 1843. Misc. 40. 126, et seq. 1845. Misc. 1. et seq. 
Nun. 
71. C. Dalmaticus (Visiani Flora Dalm.) ; foliorum margine 
cartilagineo-denticulato, limbo saturatè violaceo concolore 
estriato, fauce luteä. C. variegato Tergestino affinis reti- 
culationis maculis subtilioribus, ulteriùs investigandus 
est. Vivum non vidi.— W. H. 
72, C. Veluchensis; c. tunicà vag. interiore supra med. c. 
affixà, proximä prope basim, ambabus duris colore stra- 
mineo pallido fibris reticulatis non cribrosis inferne pa- 
rallelis, tertià exteriore tenuiore periturà, foliaceis om- 
nibus in vertice sitis breviter apiculatis, foliis sex vel 
ultra, spathà (quatenus vidi) ebracteatà, seminibus mediæ 
magnitudinis vel infra subangulatis subpallidis raphe 
pallidiore. Flore verno. In monte ZEtolico Velucht 
Be adolescens Leucadensis Pietro di Basili Vrion ad 
oc ipsud querendum missus, in radicum et promontorio- 
rum detrito subvirescenter griseo fortiorem, in fastigü solo 
subrufescente debiliorem, seminibus ad finem m. Junü 
maturis, stante adhuc nive in vertice, neque alium ibi 
Crocum invenit. Specimina in cacumine m. Veluchi m 
Julio lecta 1842 sub titulo C. nivalis, Bory, vulgavit 
Spruner, cormo salis conformi, foliis 4 tempore florendi 
fl. æquantibus acutis ultra 4 unc. latis, limbi laciniis 
11 unc. obtusis stylum stamina æquantem + unc. superan- 
tibus, filamentis antheras aureas longitudine superanti- 
bus, stigmatibus brevibus crassis subintegris apice denti- 
culato, perianthio ecrulescente concolore. C. nivalem 
esse credidissem, nisi cl. Gay C. nivalem (inspectis, puto, 
speciminibus ex Taygeto) eundem esse cum Sieberiano suo 
monuissit, a quo Veluchensis toto celo differt, Sieberiani 
scilicet (teste el. Gay) t. es ex imo c. orta, perianthii 
faux aurantiaca. C. Veluchensem igitur a C. nivali Tay- 
getano, discedere aut nivalem cl. Gay Sieberiano suo Cretico 
speciminibus siccis deceptum infauste adjecisse, constat. 
Specimen Sibthorpianum ex Cretd faucem habere ceru- 
lescentem jampridem monueram, neque ullum Sieberiani 
descriptioni conforme mihi vidisse contigit. Mons Veluchi 
(BeAovyn seu BeAovxoı) dictus, 7200 pedes altus, unde 
