

'.JF 





Y 



^ T 

 ^ 



^ 

 ■^ 



r -1 



'■.^^ 





iSfPfrtorium apfntrum nouarum 



No. 386/387 XIV. Band 25. Juli 1914 



fitpertarium lEuropatum tt jIHtliittrrantum 



i^frausgtgrtjfn oon i^rof* Sr. J. frtrtir. 



No. -7/e- I. Band 



VII. (XXXll.) Anton Topitz, 



Diagnoses formarum novarum generis Menthae 



praecipue ex auctoris scripto: 

 Beitrage zur Kenntnis der Menitienflora von Mitteieuropa 



(Beihefte zum Bot. Centralblatt, XXX [1913], pp. 138—264.) 



(Slit Originalbeitragen.) 



1. Mentha rotundifolia Huds., 1. c, p. 143—148. 

 Tabula synoptica varietatum et formarum. 

 A. Folia 1) latsfe 



I. Spicastra in parte inferiore interrupta. 

 C Van psilostachya Top., I. c, p. 144, — Folia oblongo-elliptica 



vel elL vel rotunda, apice obtuso, basi cordata, supra ± pilosa, subtus 

 dense pubescentia, pallida vel grisella, 40—45 X 30 — 34 mm dim. Ser- 

 ratura valde irregularis, constans ex dentibus vel crenis, triangularibu?, 

 rectis, extus convexis, 0,5—1,3 mm altis et 2—5 mm distantibus. 

 Verticjllastri spicastrorum approximati, 4 — 6 inferioribus 5 — 10 mm 

 distantibus exceptis, Caulis subrobustus, pubens, sat ramosus. — {M. 

 gracilis Mlvd.) Gallia, ad Lezoux (leg. Chassagne); Germania, ad 

 Freiburg (leg. Schlatterer); Venetia, ad lac. Benacum (leg. Rigo). 



Var. Segorbensis Top., 1. c, p. 144. — Folia utrinque viridia et 

 glabrescentia, rarissirae tomentosiuscula, serraturae dentibus crenatis, 

 raro obtuso-triangularibus. Spica gracillima, ad 65 mm longa et 5 mm 

 lata, ad mediam partem versus saepe interrupta, spicastris inferioribus 

 distantibus. Planta 4 dm alta, Caulis simplex. — Hispania, ad Se- 



gorbe (leg. Pau). 



II. Spicastra sat compacta, evoluta solum ± interrupta. 

 1. Nervi foliorum in pagina inferiore prominentes et areolantes. 

 A. Serratura constans ex irregularibus appendicibus (crenatis vel 



r: Irapezoideis) vel ex dentibus triangularibus. 



^) Verbo „folia" in his diagnosibus „folia cauliaaria" sola designata sunt. 



Repertorium specierum novarum. XEV- (24. \IL 1914.) 2 (7) 



y 



f 





