50 



salicetis 



:\nton Topitz. 



Danubialibus pr. Labing (ipse); Styria, ad Sochau (leg. 



Sabransky); Carinthia. ad 0. Vellach (leg. Pacher). 



f. ambleodonta Top., f. nov. 



Serr. dentibus rarioribus 



et obtusiusculis. Planta pubescens, praecipue folia nova ac petloli cali- 



cesquo 



Lotharingia, ad Hargarten (leg. Ludwig). 



2. Serraturae denies procumbentes et humiles. 



Var. cuneifolia (Lej. et Court.) ampl. Top., 1. c, p 



180. 



M. par ieiariae folia cum M. longihradeata H. Braun, Uber einige Arten . . . . 



p. 444. 



Tabula formarum: 



A. Folia mediocria vel magna. 



Folia utroque cuneata, oblonga, glabrescentia, longe peliolata, serr. 

 dentibus rarioribus, 3—8 mm distantibus. Verticillastri ± soluti, pedi- 

 cellis et pedunculis longis, corollis conspicuis, lilaceis. Caulis plerumque 



— Austria super., in salicetis Danu- 



simplex: f. iucorum Top., f. nov. 

 bialibus, pr. Hutting (ipse). 



Folia adversum basin latioria quam in medio paginae. ovato-oblonga 

 vel oblongo-lanceolata, ramea ovata, pilosiuscula, serr. dentibus con- 

 fertioribus. Pedicelli glabrl vel subglabri, calices pilosi: f. sllvatiea (Host^ 

 Top., f. nov. — Slavonia, ad Pisarovina (leg. KupCok); Austria inf., 

 circum Hainburg (leg. Aust), pr. Rappoltenkirchen (leg. Wiedermann); 

 Austria sup., ad Plaga (leg. Simmel); Styria, ad Sochau (leg, 

 Sabransky); Carinthia, ad 0, Vellach (leg. Pacher, det. Borbas ,,M. 

 praelonga'' sine diagn.); Tirolia, ad 0. Bozen (leg. Diettrich); Suocia, 

 ad Skofde (leg. Ryden). 



B. Folia mediocria vel parva. 



I. Serraturae dentes conferti. 



1. Foliorum basis angustata. 



a) Verticillastri mediocres. Folia ovo-oblonga, subpubescentia vel 

 glabra, longe petiolata, serr. dentibus obtusiusculis, humilioribus. Ca- 

 lices ± puberuli. Planta pilosiuscula: f. tenuifolia (Host) Top., 1. c, 

 p, 180. — 



— {M, ausiriaca v. dolichophylla Borbas in exsiccatis cl. Baenitz 

 est huius formae mutaiio foliis etiam partim acute serratis). — Bo- 

 hemia: pr. Oberlosau (leg. Jahn); Hungaria: cott. Pest, in Insula 

 Csepel (leg. Degen), cott. Esztergom, ad Tathisziget (leg. Peichtinger), 

 cott. Gyor, ad fl. Marcel (leg. Polgar), cott. Kekes. pr. Veszto (leg. 

 Borbas, nom. „M. oblongifrons''), colt. Liptae, St. Andreas (leg. Ullo- 

 pitsch, det. Borb. „M. ohlongifolia B."), cott. Szeget, pr. Uloszegedium 

 (leg. Lanyi). 



b) Verticillastri parvi atque eorum flores. 



Folia ellipiica vel oblongo-elliptica, singula lanceolata, acuminata. 



marginibus ± convexioribus, densiore pilosa, ± longe petiolata, 30 — 35 

 40- 50-60 X 12 (15)— 14 (18)-16 (18)— 20-24 mm dim.; serr. dentes 

 acuti, 2—4 mm inter se distantes. Pedicelli glabri vel subglabri, ca- 

 lices setosi. Caulis setosus: t. sphenophylia (Borbas exs.) Top., 1. c, p. 184. 

 (M. parietariae folia v. hispidula Borb. exs. est subforma serraturae 



1*J 



J ■ 





^^' 



^. 



rJk 



*■ 



]- 



^. 



.t. 



i 



s 



\ 



1 



\ 



.V , 



^ V 



-: 



