-y 



Sertum antillanum. 



341 





69. Piumeria barahonensis Urb,, spec. nov. 



Rami superne cicatricibus foliorum delapsorum parum prominentibus 

 ratione parvis dense aggregatis obsiti. Folia petiolis 18—25 mm longis 

 eglandulosis praedita, anguste obtriangularia, fere ab apice ad basin 

 versus sensim angustata, basi ipsa acuta v. acutiuscula, antice truncata 

 et saepius leviter et late emarginata, 9—13 cm longa, 4—5,5 cm lata, 

 chartacea v. subcoriacea, nervo medio supra impresso, lateralibus utroque 

 latere 16 — 25 sub angulo 70—85^ abeuntibus et fere usque ad marginem 

 productis, utrinque glabra nitida, Pedunculi 7—12 cm longi; prophylla 

 parva membranacea; pedicelli 7—11 mm longi. Calycis lobi antice trun- 

 cati cr. 1 mm longi. Corolla alba 2 — 2,5 cm longa; lobi obovato-oblongi, 

 tubum triente superantes, 5—6,5 cm lati. 

 Aleli Doming, ex Fuertes. 



Arbor, Rami hornotini brevissime patenti-pilosuli, mox glabres- 

 centes, annotini 8 — 10 mm crassi, cicatricibus foliorum semiorbicularibus 

 V. seraiovalibus notati. Folia petiolis medio 1,5 — 2 mm latis brevissime 

 patenti-pilosis basi intus glandulosis et secernentibus, nervis lateralibus 

 ante marginem conjunctis, supra plus minus impressis, tenuiter v. obsolete 

 reticulata, plana v. antice recurva. Inflorescentia pedunculo inferne 

 4—5,5 mm crasso, brevissime patenti-pilosulo, dense corymbosa v. sub- 

 capitata, multiflora. Calycis lobi coriacei 1,5-2 mm lati. Corollae 

 tubus 10—11 mm longus, medio vix 1 mm crassus, extrinsecus glaber, 

 intus pubescens; lobi 15— 17 mm longi, margine pubescentes. Antherae 

 1,5 mm longae. 



Hab. in Sto. Domingo prov. Barahona prope Barahona, 70 m alt., 



m. Aug. flor.: Fuertes no. 941, 985b. 



Obs. I. Affinis PI. domingensi Urb., quae ramis valde elevatim 

 tuberculatis, petiolis multo crassioribus, foliis subtus griseo-tomentosulis, 

 floribus multo majoribus differt, sed fortasse cum ea sicut cum PI. serici- 

 folia C. Wright formis intermediis (e. gp. Fuertes no. 471b) conjuncta. 



Obs. II. Dolendum est, quod varii auctores nomen generis vario 

 scribendi modo adhibent. Apud Linne, qui Tournefortium secutus 

 «st, in Gen. (1737) et Spec. (1753). sicut apud Bentham et Hooker, 

 Baillon Piumeria, apud Adanson, Schumann, 0. Kuntze in Lex. 

 Gen. Phan., Britton in Bull. Torr. Club (1915), p. 503 Plumiera, apud 

 Linne in Virid. Cliff. (1737, sed hoc loco tantum), Scopoli, me ipsum 

 HMwieria invenitur. J. Burmann in Plum. Plant. Amer. nomen sub 

 »Piumierius" in linguam latinam transtulit. 111. Herm. Diels, qui pro- 

 fessor ord. publ. philologiam in universitate Berolinensi docet, „Plumerius" 

 conversionem optimam esse mecum benevole communicavit, id quod cum 

 pnoritatis lege pro nomine generis congruit. 



h , 



f . 



K..:-. 



K:-. 



-■ ■;> .- 



-.'■^ 



- ■ 1- , 



■ J 



Tobagoa Urb. 



(genus novum Babiacearum). 



'' • Plores hermaphroditi heteromorphi.. Calycis tubus breviter turbi- 



"atus; lobi 4 basi inter sese breviter connati subaequales, denticulis 





: »■'■ 



^r 



; 



^ " T , 



■-fc-. 



-^ . ^ .. . ''%' -, 



' ■ V 



J 



->_ f jL 



n ^ 



