Sertum antillanum. V. 157 
Hab. in Sto. Domingo prov. Barahona in cacumine Noche Buena 
1850 m, m. Sept. flor. et fruct.: Fuertes no. 1072. 
Obs. P. discolor Sw. (P. Swartzü C. DC., e Jamaica) affine ramis 
hornotinis minute puberulis, petiolis 6—8 mm longis basi ipsa tantum 
vaginantibus, limbo duplo majore, basi majus inaequilatero, latere altero 
longius (2—4 mm) in petiolum producto, nervis lateralibus 2 interioribus 
6—8 mm supra basin abeuntibus, pedunculis petiolos usque duplo 
superantibus, baccis (sine stylo) 3 mm longis anguste ovatis bene diver- 
sum est, — P. discolor Descourt. Flor. Ant. VI (1828) p. 194 t. 427 (ex 
Haiti) foliis anguste ovatis usque oblongo-lanceolatis bene et acute acu- 
minatis (nervatura valde aliena), spicis 2—3 mm longe pedunculatis, 
frucüferis multo crassioribus, baccis densissime aggregatis globulosis 
abhorret. — Species in memoriam ill. G. F. de Oviedo, itineribus 
(1514—1556) et libris de America tropica, praesertim de Santo Domingo 
meritissimi, nominata. 
99. Ficus americana Aubl. Guian. II (1775) p. 952, condita nonnisi in 
Ficus alia foliis lauri, fructu minori Plum. Cat. (1708) p. 21 et edit. Burm. 
p. 124 tab. 132 fig. 2 (e Martinique le long dela rivière du Lamentin, ut: 
cl. Lamarck e msc. Plumerianis statuit). — F. pertusa L. f. Suppl. I 
(1781) p. 442 (quoad syn. Plum. tantum); Lam. Enc. II (1786) p. 496. — 
F. omphalophora Warb. in Urb. Symb. III (1903) p. 466 (cum synonymis). 
Patria Antillae minores ab insula St. Eustache usque ad Grenada. 
Obs. I. Si Ficus spec. nov. no. 6 apud Aublet |. c. (F. lauri effigie 
fructu minimo Plum. Msc. vol. VII p. 360 tab. 112) revera ad eandem 
speciem pertinet, ut cl. Lamarck |]. c. indicat, auctoritas nominis 
Aubletiani certe eo non diminuitur. Cl. Aublet patriam Guyana non 
addidit, ut cl. Warburg |. c. p. 468 ait, sed hanc speciem eodem modo 
sicut plures alias plantas antillanas a cl. Plumier descriptas in opere 
suo: Histoire des Plantes de la Guiane frangaise tractavit. Si speciem 
aliquam Plumerianam cum planta Guianensi (plerumque erroré, e gr. 
Palmas II p. 974—976) identificat, locum Guianae natalem addere solet. 
— Cl. Warburg iconem Plumerianam iterum ad F. populneam W. lapsu 
memoriae l. c. p. 473 cum? laudavit. 
Obs. II. De caeteris iconibus generis Fici Plumerianis opinionem 
meam cum Warburgiana non congruentem propono: 
Ficus maxima, folio citri subrotundo, fructu umbilicato Plum. Cat. (1703) 
p. 21 et ed. Burm. p. 123 tab. 131 fig. 2 est sine dubio F. crassinervia 
W. (verisimiliter e Martinique), non F. mitrophora Warb. (ex Hispaniola, 
cf, Warb. l. c. p. 458), id quod descriptio et figura receptaculi demonstrat. 
Adde synonymum F, Benghalensis 8. Lam. Ene. II (1786) p. 494. 
Ficus folio citri obtuso, fructu sanguineo Plum. Cat. (1703) p. 21 et ed. 
Burm. p. 123 tab. 182 f. 1 optime quadrat cum F. Eggersii Warb. (ex His- 
paniola). non cum F. crassinervia W. (cf. Warb. l; c. p. 464) et illam 
speciem revera praebebit, si patria St. Christophe = St. Kitts a cl. 
Lamarck in Ene. II p. 497 indicata (caeterum in plantis Plumerianis 
