44 HERBARIIAMBOINENSIS LiberIX.cap.LXL 
` Nodofz radices angu(tifoliz fpeciei, quam diu mol- 
les funt, coqui, & edi poflunt inftar aliorum Ubio- 
rum , fed peffimum eft, tam raro obvias effe, quum 
apri hafce exfodiant, & comedant. 
Vetufte vero, & dure radices interne pallide ruf- 
fe, depurantur, & vere admifcentur radici Chine, 
ac pro ejus mare venduntur, quales ex Sinenfi pro- 
vincia Foeckien adducuntur ; in Ternata , uti di- 
&um fuit, adhibentur defectu vere Chine, fed du- 
plici dofi: 
wFlagella multum adhibentur loco Rottang Java, ex 
quibus coronz ollarum ingentium formantur, ut & 
ore Goeroerongs neétende, quz funt vafa Tiffado- 
rum, in que arborum humores depluunt. Lignofe 
longzque radices fibrofe , undique circa magnam ex- 
crete radicem, in quibus fepe tubera obfervantur , 
inftaf minorum Ubiorum , magnam habent fimilitu- 
dinem cum Sarfa Parilla ; que cum Radice Chine 
ad unum pertinent genus, atque adfines funt Smilaci 
afpere.: Fibrille vero: Amboinenfis noftre P/eudo- 
chine multo duriores funt, magisque lignofz illis Sar- 
fe Parille , neque de ipfarum ufu apud incolasquid- 
quam notum eft. K De 
In Hort. Malab. part. 7. Fig. at. fimilis defcribi- 
tur Pfeudo China fub- nomine Cari Villandi: ` Bracm. 
Carapu. Portug. Raiz de. Boba. Belgice Pokbout. 
Tabula Centefima Sexagéfima Prima 
Pfeudo-Chinam exhibet 4mboinenfem , cum radice ejus A de- 
purata veram referente Chinam, 
OBSERVATIO. 
Hec eft Smilax Virginiana, fpinis innocuis armata, latig 
Canelle foliis, radice arundinacea, craffa, & carnofa, for- 
te China fpuria nodofa C. B. Pin. Plukn. Almag. p. 349. & 
Pbyt. Tab. 110. Fig. 5. Huc fpectat Kari Vilandi H Malab. 
part. 7. Tab. 31. ubi vide notas, & Sam. Dale in Pharm. 
jn 420. pag. 184. ad Chinam Occidentalem, & Thef. Zeyl. 
p. 217. ubi vocatur Smilax Indica , fpinofa, folio Cinna- 
«momi , Pfeudochina quibusdam, Muf. Zeyl. p. 22. &c. 
«De knoeftige wortels van de fmalbladige zoorte , zoo 
Jong 21 mals zjn, konnen gekookt, en gegeeten worden 
als andere Oebis, doch bei Jlim[le is, dat men ze x00 wei- 
nig vindt, om dat de wilde Verkens daar nagraven, èn 
die opeeten. S À 
Maar de oude , en bardë wortélen, zynde van binnen 
licbt-ros , werden fchoon gemaakt , en onder de opregte 
Radix China gemengt, em voor bet mannetje daar van 
verkogt , gelyk men ze dnders uit de Sineeze provintie 
Fockien brengt; In Ternaten, als gezegt, gebruikt men 
ze by gebrek van de opregte China, als men dubbele pors 
tie daar van neemt. 
De ranken werden veel gebruikt, in Plaats van Rots 
tang Fava, om kranzen van groote potten te inaken, als 
mede de randen om de Goeroerongs te binden , "t welk 
zyn de vaten der Tiffadoors, daar in xy den boomdrank 
yffeeren. De houtachtige lange vazelingen rondom de 
booftwortelen uitgebreid , en daar aan men zomtyds knob- 
belen vind als kleine Oebis , bebben groote gelykeniffe met 
de Sarfa Parilla, dewelke met de Radix China eenderlet 
flag van gewas is, uit de haag [chap van Smilax afpera. 
Doch de vazelingen van onze Amboinfche Pfeudochina 
zyn ery barder , en boutachtiger dan Sarfa Parilla be. 
boort te Zyn, ook is van baar gebruik by deze Inlanders 
nog niets bekend, 
In Hort. Malab. part. 7. Fig, 31. werd diergelyken 
Pfeudo China befchreeven onder den naam Cari Villan- 
di. Bramm. Carapu. Portug. Raiz do. Boba. In ’t 
Duits Pokhout. 
De Hondert een en festighe Plaat 
Vertoont de Zaffaard China plant der Amboineezen, met des» 
zelfs (choongemaakte wortel A de waare China wortel vers 
beeldende; 04 
AANMERKING. 
Dit is de Virginifche Smilax, met onfchadelyke doornen 
gewapent, en breede bladen van de Canella, met een riet- 
achtige, dikke, en vleefchige wortel, mogelyk de valfche 
knobbelige China, van C. B. Pin. by Plukn. Almag. p. 349. 
en Phyt. Tab. 110. Fig. s. Hier toe behoort de Kari Vis 
landi, van de H. Malab. part. 7. Tab. 31. alwaar de aante- 
keningen ziet, als mede Sam. Dale Pharmac. in 4to. pag. 
184. by de Weft-Indifche China, en de Thef. Zeyl. p. 217- 
alwaar ze genaamt wert Indifche, doornachtige Smilax, met 
het blad van de Caneel, by zommige Pfeudochina Muf: 
Zeyl. p. 22, &c. 
CAPUT 
LXII. 
