©. F. Millspaugh: Plantae novae Bahamenses. I. 279 
apice 4-radiato-ramosus, ramis erectis, 4—6 cm longis, ramo (pedunculo) 
caulem continuante simplice nudo, ceteris semel bis 3—2-radiato-ramulosis, 
ramulis valde abbreviatis, infra infloreseentiam terminalem ramis perpaucis 
apice ut rami terminales divisis instructus. Folia flaccida, tenuiter pa- 
pyracea, mollia, in sicco + pellucida, undique laete viridia, basalia lanceo- 
lata, usque 10 em longa, 2—3 cm lata, basin versus angustata, deinde in 
vaginam usque 3 cm longam, basi ima 5—6 mm latam margine nudam 
dilatata, apicem versus sensim acuminata, acuta vel acutissima, margine 
leviter incrassata, setosa, setis remotis, mollibus, patulis vel margini + 
adpressis, mediis ca. 3 mm longis, ad basin laminae et ad apicem versus 
vix minoribus, parallelinervia, nervis 11—13, n. aliis singulis tenuioribus 
inter sese haud aequicrassis intermixtis, omnibus venis transversis vel 
patulis anastomosantibus; fol. fulerantia basalibus similia, minora, Pro- 
phylla primaria terna subaequalia, anguste setoso-serrata, usque 15 mm 
longa, 3—5 mm lata, cetera minora, profundius latiusque serrata. Capitula 
pauca, haud colorata, s. a. subsemiglobosa, 5—6 mm longa; bracteae in- 
volucrales 6—7 horizontaliter prominentes, lanceolatae vel ovato-lanceo- 
latae, liberae, integrae vel antice subtricuspidatae, 3-nerviae, + 5 mm 
longae, 1!/,—1?/, mm latae; br. florales similes, vix minores saepe latiores, 
plerumque integrae, flores s. a. manifeste superantes. Sepala ovato- 
orbieularia, apice obtusa vel retusa, brevissime mucronata, post anth. 
ca. 11/, mm longa. Petala non visa. Fructus haud plane maturus ca. 
217, mm longus, subturbinatus; mericarpia squamis lateralibus paucis 
uni-vel raro subbiseriatis, applanatis, curvato-lanceolatis, acutis, sub- 
aequalibus, calycinis 3—4 rectis similibus, minoribus, dorsalibus et 
commissuralibus nullis instructa. 
Planta in Horto botanico berolinensi e seminibus a cl. Glaziou in 
provincia Minas Geraés Brasiliae collectis culta est. 
Affinitas speciei novae accuratior adhue mihi subdubia remansit. 
LXXII. C. F. Millspaugh, Plantae novae Bahamenses. |. 
(Ex: Field Columb. Mus. Publ. no. 106 — Bot. Ser., 
II [1906], no. 3, pp. 137—184.)*) 
1. Iresine keyensis Milisp., l. c., p. 148. 
Caule lignoso erecto ramoso glabro, foliis petiolatis anguste lanceo- 
latis vel oblongo-lanceolatis rotundo-obtusis submucronatis basi ad petío- 
lam utrubique decurrentibus, margine integris subrevolutis pagina utrinque 
minute pustulosis, paniculis elongatis tenuiter ramosis laxis subaphyllis, 
rachi glabris, floribus albis paleaceis, calyce bracteas laterales medio 
1) Aus Mangel an Raum werden bis auf weiteres Diagnosen aus den 
Field Columb. Mus. Publ. nicht mehr gebracht. Fedde. 
