Liber Secandus. 103 
repdis citri limonizque feminibus radicatis, que de aurantia. prz- Qu aiew: 
25 trt cpi? Ponanus, nempe 
scwellens ffo de gurgite plantam, 
Rorjus o) infidiens dextra fautriee "odeo 
urn tenera radice fulque baurire , fomulque. 
Natiue infdere q) multum telluris , cot herens. 
To parría pofft mele confefeere terra, 
dera confiflma faleat te cura , oalenti 
Mfiflere eam vallo y focij sque adiungere truncis 
ANe vventi excutiant teneram , ne "verbere torto 
"Auferat indudo Boreas immanis biatu 
Er fablimé volet rapidis iattanda procelis. 
Infüo. Cap. IX. 
168 MNIS Medica malus infitione citrum admittit 5 ze 
ER 'concorporat: Qui tamen cti fuum lucus ise 
diorem grandioremque defiderat citrum citro 
commitat. Quj matult arborem perenniorem, 
aurantiz, que: iunior it, vegeta enodis, & re- 
4n, inferat. Salodienfes coloni antequam ciere 
ta inflituant, multas, vc ^ Auguftinus Gallus af- 
nerunt, qux poma ferunt, de Adami nomine» 
muncupara: non quód ca preuofi laporis fint: ed vt eafdem in arbo- 
rescitrum inferant, aliamuc malum congenerem.. Aitcnim isau- 
thor, longo effe compertum experimento, inficiua eiufmodi poma 
cele vbctique prochmn gallo, maguicdine, ae formofrat pu 
flare. Quin etiam ad ramos inftionc adoptiuos hereditarium 4 fe- 
cunda matre robur frigorisque patientiam cum adoptione eranfmit- 
si- Valgaior tamen vfus btinit, ve ad vberiorem fisuram vi 
tamque diturniorem affines rami aurantjs denubant.. Pifciculto 
resin generis quoque diueri arborescitrum inferebant: * Auicen- 
mate dloniam, inflicem & in punicam: in hanc &in mo- 
rum 4 Forentino ac Diophane :* Palladio etism in morum & in py- 
^ rum. Scd inftifurcaliqualo, vel cili vafculo defüper municban- 
« tur. Hanc porróinfiionem idem Palladius hoc repcii carmine ad 
Pafiphilum., 
Nec non oj citrij patiuntur tuia rami 
Pipsora que grauido eartice varus ali; 
