Liber Secandus. 129 
Hoc denique ferramentum auerfa fecuri, femiformem lunam ex- 
primente , armatur: vr etiam à & 
tumacis duritiz ariditarem ictu amputer , aduerfe interim partis 
acie non retufi. Nouoalij facilique inuento forcipem adhibent al- res » 
tera parte rollratam , & aci przacutam . Eius forcipis ardtiore» 
mora ssmos, feu luxuriante viriditatefüperuacuos »[cu proferpcn- 
te ariditate noxios, feu fterilifenccta inuiles, facile recidunt Sed 
implexorum in angultijs ramorum , partem forcipis latiorem non» 
admisentibus , ipfum roftrum, fine dentibus mordaciflimum, vfur- 
unt. Hinc forcipis huius, quim predida filcis, opera vilior in- 
Dlligrar& espedtior: qubd ila ln fine UM ED nc E bU 
aliquo vcl imprimicur vel atrabicur, arborem hzc mordet immo- 
tam illa lento atque interdum repetito , vno hac celerique vulncre 
incidit. Caterüm truncus & rami, cralfitudine duritiaque aduer- sea 
sis alcem & forcipem contumaces, erram exigunt fer bipalmem, 
acuti minutéque dentatam : vt mitiore attritu minis perurat, neu 
flamina, quibus igni pulpa contexitur, impulfa violentiore non fi- 
ne noxa conucllat. Eandem poftulant vel fimplici quidem, fed lata. 
firmaque lamina cultratam vel, quanuis angultam ac tenuem, ferrei 
tamen arcus füperindudti munimento infezibilem: expeditz deni- 
Jue ractationi manubritam. Spatiofes plage afpcriratem fcalpti fa- sajses 
brilis aut facis acies allzuabit, vc parcem deuftam cradat: vt. zqua- 
bili pre citis callum vulneri conciliet: veque corrafa » quam fs- 
satura excitauerat, [iquamofa lanugo tabifico infccari humore non 
poffit. Cera demum terebintho refinata vulnus obducet ,ne quam cca «ts 
illad noxam ab intempcranti czli concipiat: neu , quod ad cicarri" 
cem inducendam tran(inittitarbor, expirer. Illo autem refinatz ce- 
xe illita non indigent rami teneriorcs, quorum angultior plogazs, 
eircanfafo atque obfiflente aris calore vel frigore facia altri 
viamobflruit cxpirationi 
R Ec hac. 
