Liber Terius. 2 
Limon dulci medulla. Cap, X. 
NGENVA limonibus geminis, & nunquam 
dallas contuetum prster morcm indoles: quip 
qui non extima folóm autca (pecie, [ed in- 
Tauà quoque dulcedine ac medullis Handin- 
tur. Horum alterum lalia parit , nu 
Tum tniók Luftana - Noflzi arbos ruo 
denfitate, ltura e ferscitue sorantiam refert 
fores foctusque inducit vberrimos. Fufce leuisque» 
viriditats folio eraliore, pre longitüdine angulo, euiterque erra 
Toregiam Isurum imitatur. Lsdtci candoris Bore té re pando & be- 
nc odorsto ad anrantíam ruris accedit. Ipfom autem pomum me- 
diam obtinet inter malum atrantiom limoniumque natüram. Ma- 
gnitudo enim amplior, Se figura plerunque oblonga fumma parte» 
onnihil fb(idens , tenuique ffligio cacuminata limonem exhi- 
bac. Cererüm cutini vein auranto, non fine Iruore granofa ci 
taque amaritudinem aromatum aliquid refipiens, eodem frme au- 
Tant colore aurcícit. Caro panter exlis ac dura infipidum po 
i verü coloris aurei perampls denis circiter (pi 
cis congmentara, deno fibdulcique fücco, zit fi reftinguen- 
dz commodo, abundat acritudine modica dulcedinem temperan- 
te. Semina medulle infünt non ici malia, neque prz pomo gran- 
dia, & aliquatenus comprell , Vbi pediculus pomo conimittitur 
in eminulam fquamsm rorundatur. Sed primas tenet, que poftre- 
ma & supera oyfiponenfübus? pomarijs venit ad nos , monis iti- ^ 
dem dulcis arbos altera. Crebris aculeis, prrfertim proximé po- 
momysfpeur. Folio mis diio, fed gaclore, vir» lores 
fricuqoe plurimo canc iml clue Flos mediocri, intus 
albos cats cui rubore inrerffs,teblndt idus. Pomum maa 
taline gurque fuccoo Ligur moni par; cur rugofum du 
fom tfl: came modicam: nouem ert fpicinm media 
Jom fpradicto fuas. Quare anre (rii etancibu 
labrtet dna vote mir dalediis emperie nequaquam nu- 
po 
